Hallo,
Ik deed vandaag mee aan het examen wiskunde A - uitbreiding 2, waarop ik me had voorbereid met de brochure die van jullie website kwam. Ik moet zeggen dat ik geschrokken ben van de moeilijkheidsgraad. Ik heb alle leerinhouden overlopen die in de brochure staan en alle voorbeelden van examenvragen met veel zoekwerk opgelost. Dat vele zoeken zorgde er natuurlijk voor dat ik de materie onder de knie kreeg, en vanmorgen stond ik dus met een vrij gerust gevoel daar.
Ik heb echter het examen blanco moeten afgeven, omdat leren met enkel de leerdoelen uit de brochure voor ogen niet voldoende was. Dit was een grote teleurstelling. Ik had de indruk dat de gestelde vragen gebaseerd waren op de hele leerstof analytische meetkunde, dus niet slechts de complexe getallen, parabool, hyperbool, ellips en meetkundige plaatsen zoals voorgesteld. Er werden mij vier bewijzen gevraagd, terwijl er in de brochure meer op toepassingen wordt toegespitst. In de leerinhouden staat ook niks van bewijzen, behalve de toepassing.
Ik stuur deze mail maar omdat de brochure misschien geüpdate moet worden, of de vragen versimpeld. Het is immers slechts een complementair vak (voor veel minder moeite had ik sport kunnen doen voor hetzelfde aantal punten). Had me gelijk welke vraag uit de brochure voorgelegd met andere getallen en figuren, ik had het opgelost (bij bewijzen heb je immers geen getallen maar vele onbekenden wat het nog ingewikkelder maakt). Ik had inderdaad sport kunnen kiezen, maar vermits mijn interesses bij wiskunde-wetenschappen liggen was ik meer gemotiveerd voor wiskunde. Dat complementair vak is echter niet haalbaar met zelfstudie, en het is moeilijk leerkrachten te vinden die nog analytische meetkunde geven (en dus gratis advies kunnen geven). Bijles kost 30€/uur. En dit voor een complementair vak?
Alle tijd, moeite, geld, stress en volharding die ik erin stak bleken niks waard. U begrijpt dat dit een grote teleurstelling was en dat deze mail ook daaruit voortkomt.
Ik wens geen herhaling van het examen, moest dat al mogelijk zijn, omdat ik het niet zie zitten me weer 100% te geven. Ik vraag enkel dat er nagekeken wordt wat er voorgesteld wordt in de brochure en wat er gegeven wordt op het examen zelf.
Mvg,
donderdag 26 november 2009
donderdag 22 oktober 2009
Lofzang
Vandaag weer een dagje gaan werken. En letterlijk een dagje dit keer, en niet slechts een paar uur. Van kwart voor acht 's morgens tot acht uur 's avonds. Dat zijn veel uren. Veel centjes dus. En gewrichten en voetzolen die klagen telkens ik me rechtzet.
Kelner werk is leuk. Ik weet niet waarom, maar het is van mijn eerste job ooit geleden dat ik iets zo graag deed. Toen verkocht ik charcuterie. Nu bedien ik mensen. Het is volgens mij niet zozeer de job inhoud die me aanspreekt (hoewel beiden zekere social skills en klantvriendelijkheid nodig hebben) maar vooral de collega´s, het teamwerk. Ik mag heen en weer lopen en babbelen en lachen. Dingen die niet mogen als kassierster. En al helemaal niet kunnen als enqueteur. Om mijn persoonlijke top twee van saaist gedane beroepen maar even te noemen.
Bovendien is het flexibel werk: ik geef op welke dagen ik kan en ik krijg werk. Sommige weken zijn dat grotendeels dagen van 4,5 uur, maar soms ook meer. En ik maal er niet om, ieder uur is wat extra geld verdient.
Dus als de mensen mij vragen "En, doe je het graag?" antwoord ik volmondig "Ja!".
Ik heb alleszins een job waar ik de komende unief jaren nog terecht kan. Hoe idealer kan het zijn.
Kelner werk is leuk. Ik weet niet waarom, maar het is van mijn eerste job ooit geleden dat ik iets zo graag deed. Toen verkocht ik charcuterie. Nu bedien ik mensen. Het is volgens mij niet zozeer de job inhoud die me aanspreekt (hoewel beiden zekere social skills en klantvriendelijkheid nodig hebben) maar vooral de collega´s, het teamwerk. Ik mag heen en weer lopen en babbelen en lachen. Dingen die niet mogen als kassierster. En al helemaal niet kunnen als enqueteur. Om mijn persoonlijke top twee van saaist gedane beroepen maar even te noemen.
Bovendien is het flexibel werk: ik geef op welke dagen ik kan en ik krijg werk. Sommige weken zijn dat grotendeels dagen van 4,5 uur, maar soms ook meer. En ik maal er niet om, ieder uur is wat extra geld verdient.
Dus als de mensen mij vragen "En, doe je het graag?" antwoord ik volmondig "Ja!".
Ik heb alleszins een job waar ik de komende unief jaren nog terecht kan. Hoe idealer kan het zijn.
dinsdag 20 oktober 2009
Banaan-chocholade cake
Een paar weken gelden maakte ik een banaan-chocolade cake omdat het recept dat ik tegenkwam zo simpel was. En omdat ik toch vier zwarte bananen in de koelkast had liggen.
Ze kwam heerlijk dampend uit de oven, en hoewel deze cake het lekkerst is wanneer hij koud is kon het niet laten, en at een net niet dampend stuk (dit allemaal terwijl ik eigenlijk moest studeren! Leren maakt hongerig...).
Het was zo lekker dat de cake net twee dagen is meegegaan. Ik besloot van hem niet zo snel opnieuw te maken. Voor ik het weet vliegen de kilo's er tijdens het leren weer aan... Mijn kelner uniform staat op sommige dagen al strak genoeg!
Net maakte ik echter iets dat veel slechter is: tiramisu... De lange vingers zijn eindelijk op, dus de volgende keer zal nog een tijdje duren.
Drie weken geleden ben ik dus begonnen met leren, en hoe fantastisch goed ik het die eerste week deed, zo slecht deed ik het de tweede. Met de finale datums van mijn examens kan ik nu beginnen aftellen naar de volgende dagen (en ondertussen voortdurend mijn leerstof overlopen, analyseren, uitdiepen en opslagen):
10/11: weerzien van nichtje! (en zus natuurlijk...)
13/11: eerste examen
10/12: laatste examen
18/12: proclamatie!
Dat is dus nog welgeteld een dikke drie weken eer ik ze één na één kan afwerken. Tijd genoeg om te leren. Tijd genoeg om ongedurig te zijn...
Straks naar de osteopaat in verband met mijn pols (kelneren is niet altijd even fijn) en mijn tweede boekje voor Engels gaan ophalen.
En ondertussen leren, leren, leren...
Ze kwam heerlijk dampend uit de oven, en hoewel deze cake het lekkerst is wanneer hij koud is kon het niet laten, en at een net niet dampend stuk (dit allemaal terwijl ik eigenlijk moest studeren! Leren maakt hongerig...).
Het was zo lekker dat de cake net twee dagen is meegegaan. Ik besloot van hem niet zo snel opnieuw te maken. Voor ik het weet vliegen de kilo's er tijdens het leren weer aan... Mijn kelner uniform staat op sommige dagen al strak genoeg!
Net maakte ik echter iets dat veel slechter is: tiramisu... De lange vingers zijn eindelijk op, dus de volgende keer zal nog een tijdje duren.
Drie weken geleden ben ik dus begonnen met leren, en hoe fantastisch goed ik het die eerste week deed, zo slecht deed ik het de tweede. Met de finale datums van mijn examens kan ik nu beginnen aftellen naar de volgende dagen (en ondertussen voortdurend mijn leerstof overlopen, analyseren, uitdiepen en opslagen):
10/11: weerzien van nichtje! (en zus natuurlijk...)
13/11: eerste examen
10/12: laatste examen
18/12: proclamatie!
Dat is dus nog welgeteld een dikke drie weken eer ik ze één na één kan afwerken. Tijd genoeg om te leren. Tijd genoeg om ongedurig te zijn...
Straks naar de osteopaat in verband met mijn pols (kelneren is niet altijd even fijn) en mijn tweede boekje voor Engels gaan ophalen.
En ondertussen leren, leren, leren...
maandag 12 oktober 2009
Gisteren hebben we mijn zus haar eerste rijles gegeven! Ze deed dat zeer goed, de rit over de parking was niet zo schokkerig als verwacht, het remmen kan nog wel ietsje beter :) Het schakelen moet ook nog duchtig geoefend worden, maar doe dat maar eens op een parking. Verder als tweede geraak je niet, en algauw moet je terugschakelen (wat ze ook zeer goed deed eens ze het door had).
Nadien zijn we nogmaals gaan eten in The Sushi Lounge. Ik weet dat ik restaurant Inari wou proberen, maar toen keken we eens deftig op het buitenmenu, en zagen we dat een sushi boot daar gemiddeld 50 euro kost! Sorry, maar mijn kleine portemonneetje trekt dat nog niet... Dus gingen we nogmaals naar de Oude Markt, en betaalde 20 euro voor de grootste boot. Net genoeg voor 3 personen, bestel er maar 2 als je grote honger hebt! De sake bleef maar uit onze persoonlijke karafjes stromen, verrassende flesjes!
Ondertussen heb ik twee dagen gespijbeld. De paniek is even weggeëbt en dat is niet goed. Vandaag dwing ik me toch om aan geschiedenis te beginnen. Ik hoop dat mijn examenrooster ook in de bus zit sebiet, aftellen naar een datum helpt ook goed als deadline. Voor deze week heb ik twee dagen werk gevraagd, beetje afleiding en ook een beetje pushen om dan wél te leren als ik thuis ben. Ik hoop dat het werkt.
Ik ben ook duchtig afgeleid door een smartphone die ik MOET hebben. Maar er zijn een paar regels: 1. ik wil er zélf voor sparen, 2. hij moet als een beloning komen voor de goede examens (leren verdorie!!) en 3. ik mag hem zeker niet halen vóór ik klaar ben met de examens of ik ben een halve week van de wereld met alles uit te testen.
Het was lang geleden, maar ik kan nog steeds helemaal hoteldebotel zijn van een gadget... Dit is nu al de derde dag dat ik ermee in mijn hoofd zit. En 't zit in de weg!
Ben ook weer beginnen joggen, vierde of vijfde keer in a row. Het was alweer een paar weken geleden, mijn kuit- en scheenspieren hebben het geweten. En mijn hart ook denk ik... Ik voel me wel moe, niet opgekikkert.
Vanavond met een gratis Humo-ticket naar de Helaasheid Der Dingen. Ik heb het boek (nog) niet gelezen, dus ik ben benieuwd. Vrijdag ben ik trouwens ook naar Up geweest, záálige film. Ik wil wel in protest gaan tegen de peperdure 3D-films! Ik zie net zo lief (of zelfs liever) zonder 3D-brilletje op mijn neus. Waar is de tijd dat we nog maar half zoveel betaalden voor een filmticket? Voor we naar Portugal verhuisden namen we zelfs nog de trein van Sint-Niklaas naar Antwerpen om naar de film te gaan!
Anywho -> leren.
Nadien zijn we nogmaals gaan eten in The Sushi Lounge. Ik weet dat ik restaurant Inari wou proberen, maar toen keken we eens deftig op het buitenmenu, en zagen we dat een sushi boot daar gemiddeld 50 euro kost! Sorry, maar mijn kleine portemonneetje trekt dat nog niet... Dus gingen we nogmaals naar de Oude Markt, en betaalde 20 euro voor de grootste boot. Net genoeg voor 3 personen, bestel er maar 2 als je grote honger hebt! De sake bleef maar uit onze persoonlijke karafjes stromen, verrassende flesjes!
Ondertussen heb ik twee dagen gespijbeld. De paniek is even weggeëbt en dat is niet goed. Vandaag dwing ik me toch om aan geschiedenis te beginnen. Ik hoop dat mijn examenrooster ook in de bus zit sebiet, aftellen naar een datum helpt ook goed als deadline. Voor deze week heb ik twee dagen werk gevraagd, beetje afleiding en ook een beetje pushen om dan wél te leren als ik thuis ben. Ik hoop dat het werkt.
Ik ben ook duchtig afgeleid door een smartphone die ik MOET hebben. Maar er zijn een paar regels: 1. ik wil er zélf voor sparen, 2. hij moet als een beloning komen voor de goede examens (leren verdorie!!) en 3. ik mag hem zeker niet halen vóór ik klaar ben met de examens of ik ben een halve week van de wereld met alles uit te testen.
Het was lang geleden, maar ik kan nog steeds helemaal hoteldebotel zijn van een gadget... Dit is nu al de derde dag dat ik ermee in mijn hoofd zit. En 't zit in de weg!
Ben ook weer beginnen joggen, vierde of vijfde keer in a row. Het was alweer een paar weken geleden, mijn kuit- en scheenspieren hebben het geweten. En mijn hart ook denk ik... Ik voel me wel moe, niet opgekikkert.
Vanavond met een gratis Humo-ticket naar de Helaasheid Der Dingen. Ik heb het boek (nog) niet gelezen, dus ik ben benieuwd. Vrijdag ben ik trouwens ook naar Up geweest, záálige film. Ik wil wel in protest gaan tegen de peperdure 3D-films! Ik zie net zo lief (of zelfs liever) zonder 3D-brilletje op mijn neus. Waar is de tijd dat we nog maar half zoveel betaalden voor een filmticket? Voor we naar Portugal verhuisden namen we zelfs nog de trein van Sint-Niklaas naar Antwerpen om naar de film te gaan!
Anywho -> leren.
zaterdag 3 oktober 2009
Gisterenavond tesamen met fILLE en CMS en nog mensen gaan eten in Kalypta. Mijn hoofd stond naar Marokkaans eten, maar in Kalypta hebben ze in de nochtans ruime keuze aan gerechten uit verschillende landen geen Marokkaanse gerechten... Even twijfelde ik chili con carne te nemen, maar voor die uitzonderlijke keer dat ik gerechten uit een wereldkeuken kon kiezen besloot ik toch voor iets onbekend te gaan. Het werd Indische lamscurry. Omdat Pedro geen fan is werd het voor hem een doodnormale steak saignant. Nu moet je weten dat je nooit een steak saignant moet bestellen als je het een béétje rood van binnen wilt... Het heeft veel weg van bleu, de biefstuk heeft een dikte van vijf centimer en als je dus bien cuit vraagt zou hij net goed moeten zijn. Of kennen we hier inderdaad vier gradaties en moeten we volgende keer à point vragen? Het is nu al de tweede keer dat dit ons voorvalt in een restaurant, en een rauwe biefstuk verteerd echt niet goed... Bovendien had hij een vreemd, bewierookt smaakje.
De lamscurry viel eerlijk gezegd ook tegen. De feta in de vleessaus was wel lekker, maar ook ongelofelijk zout. Bovendien vond ik dat de blokjes vlees niet erg veel naar lam smaakten. Als ik lamsvlees eet wil ik het ook echt proeven. Wat wel lekker was, en wat ik thuis ook eens ga toepassen, was de bruine rijst met stukjes aubergine en courgette! In ieder geval was het hele etentje zijn prijs niet waard, voor mij toch niet. Ik denk niet dat ik nogmaals in Kalypta ga eten. De Werf en The Sushi Lounge bekoren me veel meer.
De ontdekkingstocht naar favoriete Leuvense restaurants gaat echter verder :)
Vandaag ben ik, eindelijk, beginnen leren. Een paar dagen geleden kreeg ik mijn papier voor de definitieve examens die ik nog zal moeten afleggen voor de middenjury om aldaar mijn diploma te krijgen. Het was toch even slikken. Ipv de verwachte twee tot vier examens is het een totaal van zeven (7!) examens geworden. Paniek alom! Op de eerste bevestiging van inschrijving stonden dan nog twee examens teveel, wegens het ontbreken van een paar punten en certificaten die niet goed doorgegeven waren door mijn school.
Bovendien heb ik extra vakken gekozen (complementaire vakken met een totaal gewicht van 4, nodig voor richting wiskunde-wetenschappen) waarvan ik dacht dat ik daarvoor vrijgesteld zou kunnen worden. Ik heb de leerstof immers al gezien, maar nu kan je blijkbaar nooit vrijgesteld worden voor die complementaire vakken. Die zitten immers niet in een doorsnee schoolprogramma. Of dat ik nu in voordeel ben en het "slechts" een herhaling van leerstof zal worden...?
De zeven vakken zijn dus: Engels (de volledige vrijstelling die ik kreeg op TKO geldt niet voor de middenjury mits ontbreking van punten voor de eerste twee modules), aardrijkskunde en geschiedenis (de verwachte vakken), fysische aardrijkskunde (een extraatje in het domein wetenschappen...), wiskunde uitbreiding 2 (uitbreiding 1 ben ik gelukkig voor vrijgesteld want heb ik gevolgd in school), economische en menselijke aardrijkskunde. Deze laatste drie zijn dus de complementaire vakken en moet ik zowiezo doen.
Ik heb dus heel veel aardrijkskunde... Ik begin dus met mijn aardrijkskunde boeken te analyseren en samen te vatten. Daarna kijk ik na of ik daarmee 99% heb van de te kennen leerstof. Gelukkig hebben allevier die vakken aardrijkskunde dezelfde basis, en denk ik dat ik niet extra leerstof moet zoeken buiten mijn twee handboeken.
Daarna vervolledig ik mijn geschiedenis samenvatting die ik vorig semester al heb afgewerkt tot aan de val van de Sovjet-Unie. Waarna ik alles opnieuw lees en eventueel verder samenvat.
Vervolgens lees ik de twee te lezen boeken voor Engels, The Cement Garden en Oranges Are Not The Only Fruit. Randomly uitgepikt, en nu al aan het vloeken want incest en lesbienisme zijn nu niet mijn twee favoriete onderwerpen... In ieder geval zullen het boeken zijn die niet om de vijf voet uitgekozen worden. De examinatoren zullen niet voor de miljardste keer hetzelfde verhaal horen. Gelukkig hoef ik mij voor het schriftelijke deel van Engels niet al te veel voor te bereiden. Doch zal ik dit wel proberen indien ik de tijd heb...
En afhangend van wanneer mijn examen wiskunde valt moet ik daar toch ook minstens een week voorbereiding voor uitrekken. Het omvat complexe getallen en analytische meetkunde, meer bepaald de ellips, de parabool en de hyperbool. Het lijkt niet veel, en complexe getallen is niet zo moeilijke, maar over die analytische meetkunde zijn we gevlogen de laatste weken in de klas.
Dus, vijf weken nu om alles rond te krijgen.
IEP!
Ondertussen ook besloten dat ik de komende week NIET ga werken, tot ik mijn studies min of meer onder controle heb. Vandaag heb ik ook geen vinger uitgestoken naar de opstapelende vaat, noch de was die al een paar dagen te lang buiten hangt.
Ik moet en zal rond geraken!
De lamscurry viel eerlijk gezegd ook tegen. De feta in de vleessaus was wel lekker, maar ook ongelofelijk zout. Bovendien vond ik dat de blokjes vlees niet erg veel naar lam smaakten. Als ik lamsvlees eet wil ik het ook echt proeven. Wat wel lekker was, en wat ik thuis ook eens ga toepassen, was de bruine rijst met stukjes aubergine en courgette! In ieder geval was het hele etentje zijn prijs niet waard, voor mij toch niet. Ik denk niet dat ik nogmaals in Kalypta ga eten. De Werf en The Sushi Lounge bekoren me veel meer.
De ontdekkingstocht naar favoriete Leuvense restaurants gaat echter verder :)
Vandaag ben ik, eindelijk, beginnen leren. Een paar dagen geleden kreeg ik mijn papier voor de definitieve examens die ik nog zal moeten afleggen voor de middenjury om aldaar mijn diploma te krijgen. Het was toch even slikken. Ipv de verwachte twee tot vier examens is het een totaal van zeven (7!) examens geworden. Paniek alom! Op de eerste bevestiging van inschrijving stonden dan nog twee examens teveel, wegens het ontbreken van een paar punten en certificaten die niet goed doorgegeven waren door mijn school.
Bovendien heb ik extra vakken gekozen (complementaire vakken met een totaal gewicht van 4, nodig voor richting wiskunde-wetenschappen) waarvan ik dacht dat ik daarvoor vrijgesteld zou kunnen worden. Ik heb de leerstof immers al gezien, maar nu kan je blijkbaar nooit vrijgesteld worden voor die complementaire vakken. Die zitten immers niet in een doorsnee schoolprogramma. Of dat ik nu in voordeel ben en het "slechts" een herhaling van leerstof zal worden...?
De zeven vakken zijn dus: Engels (de volledige vrijstelling die ik kreeg op TKO geldt niet voor de middenjury mits ontbreking van punten voor de eerste twee modules), aardrijkskunde en geschiedenis (de verwachte vakken), fysische aardrijkskunde (een extraatje in het domein wetenschappen...), wiskunde uitbreiding 2 (uitbreiding 1 ben ik gelukkig voor vrijgesteld want heb ik gevolgd in school), economische en menselijke aardrijkskunde. Deze laatste drie zijn dus de complementaire vakken en moet ik zowiezo doen.
Ik heb dus heel veel aardrijkskunde... Ik begin dus met mijn aardrijkskunde boeken te analyseren en samen te vatten. Daarna kijk ik na of ik daarmee 99% heb van de te kennen leerstof. Gelukkig hebben allevier die vakken aardrijkskunde dezelfde basis, en denk ik dat ik niet extra leerstof moet zoeken buiten mijn twee handboeken.
Daarna vervolledig ik mijn geschiedenis samenvatting die ik vorig semester al heb afgewerkt tot aan de val van de Sovjet-Unie. Waarna ik alles opnieuw lees en eventueel verder samenvat.
Vervolgens lees ik de twee te lezen boeken voor Engels, The Cement Garden en Oranges Are Not The Only Fruit. Randomly uitgepikt, en nu al aan het vloeken want incest en lesbienisme zijn nu niet mijn twee favoriete onderwerpen... In ieder geval zullen het boeken zijn die niet om de vijf voet uitgekozen worden. De examinatoren zullen niet voor de miljardste keer hetzelfde verhaal horen. Gelukkig hoef ik mij voor het schriftelijke deel van Engels niet al te veel voor te bereiden. Doch zal ik dit wel proberen indien ik de tijd heb...
En afhangend van wanneer mijn examen wiskunde valt moet ik daar toch ook minstens een week voorbereiding voor uitrekken. Het omvat complexe getallen en analytische meetkunde, meer bepaald de ellips, de parabool en de hyperbool. Het lijkt niet veel, en complexe getallen is niet zo moeilijke, maar over die analytische meetkunde zijn we gevlogen de laatste weken in de klas.
Dus, vijf weken nu om alles rond te krijgen.
IEP!
Ondertussen ook besloten dat ik de komende week NIET ga werken, tot ik mijn studies min of meer onder controle heb. Vandaag heb ik ook geen vinger uitgestoken naar de opstapelende vaat, noch de was die al een paar dagen te lang buiten hangt.
Ik moet en zal rond geraken!
woensdag 16 september 2009
Ik las net dit en kan me weer even niet inhouden. De hele hoofddoeken heisa komt erop neer dat we het gewoon niet kunnen verdrágen dat er zoveel te zien zijn in het straatbeeld. Die mensen zijn hier komen wonen omdat het leven voor hen hier beter was/is, en dat heeft de Belgische (en Nederlandse) staat voor hen mogelijk gemaakt. Deal with it, en stop met zo vreselijk onverdraagzaam te zijn. Geert Wilders gives me the creeps. Ik schaf me binnenkort ook een hoofddoek aan denk ik. Dan kan ik verslag geven van hoe anders ik plots bejegend word, terwijl er niks essentieel veranderd is...
Zijn jullie allemaal vergeten hoe enkele maanden geleden (of is het ondertussen al een jaar geleden?) massaal Polen naar België werden gehaald als goedkope werkkracht? Maar wie klaagt er daarover? Die enkeling die zich stoort aan het aantal niet-Belgische nummerplaten of nog niet Nederlands-sprekende mensen. Voor de rest zien die mensen er niet wezenlijk anders uit dan de doorsnee Belg.
Maar o wee die moslims, je ziet ze van mijlenver aankomen. Ik vraag me trouwens af hoe het zit met de joden? Daar is ook een aanzienlijk deel van dat flink in het oog springt, en waarvan de jongetjes met keppeltjes school gaan. Maar ach, weet je, die joden die zijn we al gewoon. Ik zie ze allesinds al mijn hele leven (Pedro niet, die de allereerste keer niet bij kwam van het lachen en me ongeduldig de camera vroeg die ik hem weigerde te geven).
Ik heb zelfs de indruk, maar hier durf ik me niet helemaal voor uit te spreken, dat de joden vooral in hun eigen gemeenschappen blijven. Dat terwijl de moslimmeisjes, en natuurlijk ook de jongens, wel naar normale scholen gaan. Tot voor kort allesinds.
Een hoofddoek verandert niks wezenlijks aan hoe een persoon is. En ik vind niet dat je die dingen over dezelfde kam kan scheren als "pakweg een bolhoed, een sinterklaasmijter, een tulband, een kloeke Stetson ter grootte van een zitzak, een fez, een hoge hoed of een purperen afropruik".
Patrick De Witte haalt in zijn artikel aan dat we in de klas geen hoofddeksels dragen om klasseverschillen uit te gommen, en dat daarom sommige (hierbij nadruk op sommige) scholen een eigen schooluniform hebben om de samenhorigheid te bevorderen.
Hierbij rijst de vraag: waarom hebben dan alle scholen geen uniformen meer? En zijn scholen mét uniformen nu juist geen elite scholen?
In ieder geval is dit een oeverloze discussie waarbij bij elk tégen punt mijn haren ten berge rijzen. Niemand, en zeker niet in een "vrij" land als België, mag beslissen wat een ander draagt of niet draagt. Als ik vanaf morgen rondloop in een mini-rokje en een nietsverhullend topje moet ik dat weten. Andere zullen er aanstoot aan kunnen nemen, maar zolang ik niet naakt loop kan er me niks opgelegd worden.
Buh. Ik word hier moe van. Ik heb een hekel aan politiek. Je praat tegen dovemans oren. Je moet eerst halve idool zijn wil je nadien de mensen op je hand krijgen.
Zijn jullie allemaal vergeten hoe enkele maanden geleden (of is het ondertussen al een jaar geleden?) massaal Polen naar België werden gehaald als goedkope werkkracht? Maar wie klaagt er daarover? Die enkeling die zich stoort aan het aantal niet-Belgische nummerplaten of nog niet Nederlands-sprekende mensen. Voor de rest zien die mensen er niet wezenlijk anders uit dan de doorsnee Belg.
Maar o wee die moslims, je ziet ze van mijlenver aankomen. Ik vraag me trouwens af hoe het zit met de joden? Daar is ook een aanzienlijk deel van dat flink in het oog springt, en waarvan de jongetjes met keppeltjes school gaan. Maar ach, weet je, die joden die zijn we al gewoon. Ik zie ze allesinds al mijn hele leven (Pedro niet, die de allereerste keer niet bij kwam van het lachen en me ongeduldig de camera vroeg die ik hem weigerde te geven).
Ik heb zelfs de indruk, maar hier durf ik me niet helemaal voor uit te spreken, dat de joden vooral in hun eigen gemeenschappen blijven. Dat terwijl de moslimmeisjes, en natuurlijk ook de jongens, wel naar normale scholen gaan. Tot voor kort allesinds.
Een hoofddoek verandert niks wezenlijks aan hoe een persoon is. En ik vind niet dat je die dingen over dezelfde kam kan scheren als "pakweg een bolhoed, een sinterklaasmijter, een tulband, een kloeke Stetson ter grootte van een zitzak, een fez, een hoge hoed of een purperen afropruik".
Patrick De Witte haalt in zijn artikel aan dat we in de klas geen hoofddeksels dragen om klasseverschillen uit te gommen, en dat daarom sommige (hierbij nadruk op sommige) scholen een eigen schooluniform hebben om de samenhorigheid te bevorderen.
Hierbij rijst de vraag: waarom hebben dan alle scholen geen uniformen meer? En zijn scholen mét uniformen nu juist geen elite scholen?
In ieder geval is dit een oeverloze discussie waarbij bij elk tégen punt mijn haren ten berge rijzen. Niemand, en zeker niet in een "vrij" land als België, mag beslissen wat een ander draagt of niet draagt. Als ik vanaf morgen rondloop in een mini-rokje en een nietsverhullend topje moet ik dat weten. Andere zullen er aanstoot aan kunnen nemen, maar zolang ik niet naakt loop kan er me niks opgelegd worden.
Buh. Ik word hier moe van. Ik heb een hekel aan politiek. Je praat tegen dovemans oren. Je moet eerst halve idool zijn wil je nadien de mensen op je hand krijgen.
zaterdag 12 september 2009
Heisa
Uit De Standaard Online:
"De vraag luidt dan of het nodig is om het religieuze symbool dat de hoofddoek is te verbieden? Is het niet veel belangrijker om in dialoog de sociaal-politieke en religieuze redenen voor deze keuze te begrijpen? Het is niet de religie die bepaalt wat we doen en laten maar de mensen zelf. Veel moslimvrouwen willen zich emanciperen via onderwijs en een eigen inkomen dat onafhankelijkheid garandeert. Hun recht op onderwijs wordt echter geplet tussen hamer en aambeeld. Enerzijds wordt hen verweten dat ze de 'neutrale', publieke ruimte van de gemeenschapsscholen met religieuze symbolen willen veroveren, maar anderzijds is het kot te klein wanneer ook maar de idee van aparte islamscholen - in principe gegarandeerd door de grondwettelijke vrijheid van onderwijs - wordt geopperd. Ook moslima's worden geconfronteerd met onderdrukkende rollenpatronen en huiselijk geweld. De hoofdzaak van de Verlichting is het steunen van hun strijd om hun grondrechten, of ze die nu voeren mét of zonder hoofddoek, binnen of buiten hun religie. En hoe meer we het hoofddoekendebat opblazen en essentialiseren, hoe meer meisjes die hoofddoek zullen dragen. Emancipatie kun je niet met dwang bekomen; je kunt ze wel dwangmatig tegenhouden."
Einde statement.
"De vraag luidt dan of het nodig is om het religieuze symbool dat de hoofddoek is te verbieden? Is het niet veel belangrijker om in dialoog de sociaal-politieke en religieuze redenen voor deze keuze te begrijpen? Het is niet de religie die bepaalt wat we doen en laten maar de mensen zelf. Veel moslimvrouwen willen zich emanciperen via onderwijs en een eigen inkomen dat onafhankelijkheid garandeert. Hun recht op onderwijs wordt echter geplet tussen hamer en aambeeld. Enerzijds wordt hen verweten dat ze de 'neutrale', publieke ruimte van de gemeenschapsscholen met religieuze symbolen willen veroveren, maar anderzijds is het kot te klein wanneer ook maar de idee van aparte islamscholen - in principe gegarandeerd door de grondwettelijke vrijheid van onderwijs - wordt geopperd. Ook moslima's worden geconfronteerd met onderdrukkende rollenpatronen en huiselijk geweld. De hoofdzaak van de Verlichting is het steunen van hun strijd om hun grondrechten, of ze die nu voeren mét of zonder hoofddoek, binnen of buiten hun religie. En hoe meer we het hoofddoekendebat opblazen en essentialiseren, hoe meer meisjes die hoofddoek zullen dragen. Emancipatie kun je niet met dwang bekomen; je kunt ze wel dwangmatig tegenhouden."
Einde statement.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
