Nog een dag erbij.
Mijn zus in Engeland werkt vandaag en morgen op het V-festival in Londen (biertjes tappen). Ik onthield het omdat het gelijk viel met ons ma haar vertrek naar Cercal en mijn vertrek naar België, maar voor ons is het weer een dag uitgesteld...
Het magazijn dat we al een jaar huren is gisteren en eergisteren helemaal leeggehaald, alle dozen staan nu van achteren in de grijze koten, weliswaar zonder poorten om het boeltje af te sluiten... Ik heb overal plastiek over gelegd zodat de dikke laag stof die hier nogal snel over alles ligt niet in de dozen dwarrelt.
Nu doen we vandaag dus wat we gisteren hadden moeten doen: pakken. De bestelbus is grotendeels geladen voor mijn moeder haar rit, en ik begin zo mijn kamer uit te ruimen en het huis af te struinen op zoek naar gerief dat ik mee wil.
In deze drie jaar heb ik meer verhuisd dan in mijn hele leven samen (voordien nooit eigenlijk) en ik heb de kneepjes van het vak door: breng alleen mee wat je nodig hebt. Bovendien is het geen ramp als je iets vergeet want overal zijn winkels om (bijvoorbeeld) een tandenborstel te kopen. Is het een meer belangrijk iets kan het nog steeds per post opgestuurd worden. Er is niks lastiger dan veel moeite spenderen om een hoop troep mee te zeulen en dan op bestemming tot besef te komen dan je twee derde niet gebruikt.
Ik heb met Pedro de afgelopen dagen bediscussieerd over wanneer en hoe we naar België gaan. Ook al blijkt nu dat we vandaag niet hadden kunnen vertrekken kan het voor mij eigenlijk morgenvroeg al. Hij moet echter nog zijn auto in de garage aan een nazicht onderwerpen (wat enkel op een werkdag kan) en heeft de laatste twee weken vooral hier gespendeerd, wat wil zeggen dat er bij hem thuis veel werk blijven liggen is. Hij is absoluut niet klaar om deze week te vertrekken voor een onbepaalde tijd. Ik stelde daarom voor dat ik met het vliegtuig zou gaan, dat is immers goedkoper dan dat hij naar daar zou rijden om dan binnen een paar weken terug naar Portugal te rijden om zaken af te ronden en dan binnen x-tijd weer naar België. Maar ondanks alle goeie redenen om mijn idee te aanvaarden wil hij mee en pas terugkeren naar Portugal als ik geïnstalleerd ben en me enkel nog op het studeren hoef te concentreren. Ik heb me er dus bij neergelegd (ik ga immers ook liever samen), alleen zie ik hem niet zo snel terug naar Portugal komen. Iemand is niet op een drafje geïnstalleerd in een ander land... But we'll see.
Van vandaag tot maandag zal hij dus zoveel mogelijk moeten afwerken en voorbereiden want dinsdagmorgen wil ik ab-so-luut vertrekken. Zeven werkdagen in België voor het school begint is al belachelijk kort om met de nodige dingen in orde te geraken (ik hoop overigens dat ik dat allemaal een beetje goed inschat en er niet 10x zoveel papierwerk bij komt). Vanavond vertrek ik naar hem thuis met mijn gerief zodat mijn moeder morgen vroeg kan vertrekken en dat er geen zorgen meer gemaakt moet worden over deuren die op slot moeten (we hebben er veel...), dus heb ik vanaf vanavond tot dinsdag om achter zijn vodden zitten!
In ieder geval hoop ik op een goede afloop, en als het anders uitdraait over twee weken zie ik het ook wel weer. Nu zet ik alles op alles om 3 september terug in de schoolbanken te zitten.
Het magazijn dat we al een jaar huren is gisteren en eergisteren helemaal leeggehaald, alle dozen staan nu van achteren in de grijze koten, weliswaar zonder poorten om het boeltje af te sluiten... Ik heb overal plastiek over gelegd zodat de dikke laag stof die hier nogal snel over alles ligt niet in de dozen dwarrelt.
Nu doen we vandaag dus wat we gisteren hadden moeten doen: pakken. De bestelbus is grotendeels geladen voor mijn moeder haar rit, en ik begin zo mijn kamer uit te ruimen en het huis af te struinen op zoek naar gerief dat ik mee wil.
In deze drie jaar heb ik meer verhuisd dan in mijn hele leven samen (voordien nooit eigenlijk) en ik heb de kneepjes van het vak door: breng alleen mee wat je nodig hebt. Bovendien is het geen ramp als je iets vergeet want overal zijn winkels om (bijvoorbeeld) een tandenborstel te kopen. Is het een meer belangrijk iets kan het nog steeds per post opgestuurd worden. Er is niks lastiger dan veel moeite spenderen om een hoop troep mee te zeulen en dan op bestemming tot besef te komen dan je twee derde niet gebruikt.
Ik heb met Pedro de afgelopen dagen bediscussieerd over wanneer en hoe we naar België gaan. Ook al blijkt nu dat we vandaag niet hadden kunnen vertrekken kan het voor mij eigenlijk morgenvroeg al. Hij moet echter nog zijn auto in de garage aan een nazicht onderwerpen (wat enkel op een werkdag kan) en heeft de laatste twee weken vooral hier gespendeerd, wat wil zeggen dat er bij hem thuis veel werk blijven liggen is. Hij is absoluut niet klaar om deze week te vertrekken voor een onbepaalde tijd. Ik stelde daarom voor dat ik met het vliegtuig zou gaan, dat is immers goedkoper dan dat hij naar daar zou rijden om dan binnen een paar weken terug naar Portugal te rijden om zaken af te ronden en dan binnen x-tijd weer naar België. Maar ondanks alle goeie redenen om mijn idee te aanvaarden wil hij mee en pas terugkeren naar Portugal als ik geïnstalleerd ben en me enkel nog op het studeren hoef te concentreren. Ik heb me er dus bij neergelegd (ik ga immers ook liever samen), alleen zie ik hem niet zo snel terug naar Portugal komen. Iemand is niet op een drafje geïnstalleerd in een ander land... But we'll see.
Van vandaag tot maandag zal hij dus zoveel mogelijk moeten afwerken en voorbereiden want dinsdagmorgen wil ik ab-so-luut vertrekken. Zeven werkdagen in België voor het school begint is al belachelijk kort om met de nodige dingen in orde te geraken (ik hoop overigens dat ik dat allemaal een beetje goed inschat en er niet 10x zoveel papierwerk bij komt). Vanavond vertrek ik naar hem thuis met mijn gerief zodat mijn moeder morgen vroeg kan vertrekken en dat er geen zorgen meer gemaakt moet worden over deuren die op slot moeten (we hebben er veel...), dus heb ik vanaf vanavond tot dinsdag om achter zijn vodden zitten!
In ieder geval hoop ik op een goede afloop, en als het anders uitdraait over twee weken zie ik het ook wel weer. Nu zet ik alles op alles om 3 september terug in de schoolbanken te zitten.
Reacties