Oef!

We hebben een voorlopige verblijfplaats gevonden bij mijn andere zus in Antwerpen. Nu hoeven we ons geen zorgen meer te maken waar we de eerste dagen zullen blijven *oef*. Ik hoop wel zo snel mogelijk iets te vinden. Iedere dag Leuven en randgemeenten afdwalen op zoek naar iets te huur en binnen ons budget, en alle kranten met advertenties in uitpluizen. Ik hoop dat ze er niet te vaak over vallen dat geen van ons twee vast werk heeft, je moet toch ergens beginnen? En zoals mijn eerste zus zei: "Zelfs illegalen vinden een huis, waarom jij dan niet?"

Het weer hier is eindelijk wat frisser. Ik kan terug kleren aan doen: lange flanellen pyjamabroek, t-shirt en vest. Anders waren een mini short en een hemdje nog te veel... Gisterenavond voor het eerst sinds lang nog eens schoenen aan gedaan! Niet zo zeer omdat ik koude voeten had, maar omdat ik het een beetje beu ben dat mijn voeten zo zwart zien op het einde van de dag dat ik een kwartier moet schrobben om ze proper te krijgen. Slippers zijn zalig, maar zo op een plek waar je meer buiten leeft als binnen loop ik soms echt met moorschuiten.
Pedro's rechterraam van zijn auto heeft kuren, het wilt niet meer dicht. We zijn dus 's avonds naar hem thuis gereden met raam open, 19 graden buiten en ik met net gewassen haar. Ideale combinatie om ziek te worden... Heb heel de weg met een jeansvest over mijn hoofd gezeten, en toen we terug naar hier kwamen waren we voorbereid: jas, sjaal en dikke vest! En dat in augustus ;) (om half drie 's nachts).