Productive days.

Ik ben gisteren niet naar de KULeuven geweest, van al de mensen die gezegd hadden dat ze gingen komen waren er nog maar drie echt beschikbaar. Ik, Hanneke, en nog een derde. Ze hadden minstens 17 man nodig, het ding werd dus uitgesteld/afgelast.
Geen erg, dan moest ik om 18u nergens zijn en had ik lekker heel de dag vrij met Pedro. We hebben hem een bankrekening geopend (hoera!) zijn een sim-kaart gaan halen voor hem en een nieuwe voor mij (hoera!), een gsm (minder hoera, geen batterij in de doos, en een derde wereld gsm: papieren scherm), hebben een Portugees restaurant opgezocht (was gesloten) en zijn thuis gekomen om verder lekker niks te doen.

Vandaag is Pedro de gsm gaan terug brengen, heeft zijn geld terug gekregen want het bleek echt wel troep te zijn (was ook eigenlijk te goedkoop) en we zijn daarnet een andere gaan halen. Nu is zijn Belgische nummer actief :)

Morgenavond gaan we naar een ander Portugees restaurant, hoewel het meer een Italiaanse pizzeria is. De eigenaars komen regelmatig in de winkel waar ik werk, en vandaag kon ik me niet inhouden (oh, the boredom...) en sprak ze aan. Een jongeman (Pedro's leeftijd, kan ik hem dan meneer noemen?) en zijn moeder, die onderling altijd Portugees babbelen, hoewel hij heel goed Leuvens kan. Dat ze een restaurant hadden vermoedde ik al eerder, gezien de grote hoeveelheden die ze steeds kopen. Maar ik had gedacht dat ze misschien het restaurant runde waar we gepasseerd waren. Wat ik niet verwachtte te zien op het kaartje dat hij me gaf was een pizzeria met een Italiaanse naam. Ik heb hem gezegd dat we langs zouden komen. Dat wordt een gezellig, Portugees babbel-avondje (hoop ik), met ofwel Italiaanse pizza, of misschien toch een Portugese maaltijd?
En het was weer zo typisch Portugees: ten eerste dat ze een zaak hebben en ten tweede dat hij er gelijk aan dacht mij EEN KAARTJE te geven... Het zijn allemaal, absoluut opportunity mensen.