Onze uitstap afgelopen zondag is een ritje naar de Klinge geworden, tegen Nederland, grenzend aan Hulst om precies te zijn. Zálig weer natuurlijk.
Vier à vijf jaar geleden gingen mijn zus en ik daar iedere week paardrijden bij een jongen die gek was van paarden. Hij had een stuk of twee Haflingers en langzaamaan breidde hij zijn paarden uit. Hij gaf les aan verschillende kinderen uit de buurt, en wij kwamen als het mooi weer was met de fiets van Sint-Niklaas gereden. Een lekker fietstochtje van een half uur over de oude spoorweg.
Tegen de laatste keren aan dat we gingen geraakte hij meer dan de helft van zijn paarden kwijt, incluis twee jaarlingen die we van kleinsaf meemaakte, aan een ziekte. Hij kocht later nog een paar paarden bij, maar tegen die tijd begonnen we aan onze verhuis naar Portugal, en kwamen we niet meer langs. Het laatste wat we ervan hoorde was dat hij naar Amerika gegaan is, en hem kennende vond ik dat heel vreemd. Waarschijnlijk was het voor zijn studies.
Dus die wou ik nu nog eens bezoeken, en Pedro hoopte op een paardenritje :). Maar er was niemand thuis, en niemand in de buurt van de stal en weien. Er stonden nog twee Haflingers (waarvan ik niet zou kunnen zeggen of het er twee waren die ik nog kende) en twee andere paarden. We hebben dan maar een lekkere wandeling gemaakt in de bossen aldaar.
Ik heb er ondertussen ook al twee buikdanslessen op zitten. Het is vreselijk om te ontdekken dat ik helemaal zo soepel niet ben... Maar bijna niemand is dat eigenlijk, buiten lerares Geertrui en twee vrouwen die al eerder buikdans gedaan hebben bewegen we allemaal nogal houterig en onwennig. Het uurtje vliegt altijd voorbij en met het heen en terug fietsen berg af en berg op, heb ik op dinsdags steeds mijn work out voor de dag gehad...
Deze week is het er nog niet van gekomen te gaan zwemmen. Dat was gepland voor gisteren of vandaag, maar vermits Pedro onverwacht 's nachts moet werken sinds gisteren wil ik niet weg gaan als hij hier zit... Ik zie hem immers al zo weinig. En hoewel hij ook zegt dat hij moet gaan sporten krijg ik hem niet mee! Wat is dat nu!? :)
Gisterenavond ben ik samen met een vriendin van school in het Depot terecht gekomen. Haar vervang leraar van engels gaf er een optreden in het voorprogramma, en dat gingen we zien. Als hoofdact was het Lenny en de Wespen, onbekend voor ons beiden maar nu zijn we fan! Alsook van het Depot zelf, heel gezellig allemaal daarbinnen. Dat gaat wat geven met dEUS volgende week! (Die IK trouwens ga zien op Paredes de Coura dit jaar in Portugal! Geheel toevallig...)
Dus u ziet, ondanks dat het nog slechts vier weken is tot de Examens, ik kom heus nog buiten. Als ik tijdig mijn bed in kan wel te verstaan :)
Vier weken tot examen, nog drie keer werken op zaterdags, daarna een weekje zee (als dat nog door gaat), een weekje zus hier, vijf weken Portugal, weekje verlof hier en dan is het weer gedaan. De zomer rollercoaster! :) Beangstigend hoe snel het allemaal gaat.
Vier à vijf jaar geleden gingen mijn zus en ik daar iedere week paardrijden bij een jongen die gek was van paarden. Hij had een stuk of twee Haflingers en langzaamaan breidde hij zijn paarden uit. Hij gaf les aan verschillende kinderen uit de buurt, en wij kwamen als het mooi weer was met de fiets van Sint-Niklaas gereden. Een lekker fietstochtje van een half uur over de oude spoorweg.
Tegen de laatste keren aan dat we gingen geraakte hij meer dan de helft van zijn paarden kwijt, incluis twee jaarlingen die we van kleinsaf meemaakte, aan een ziekte. Hij kocht later nog een paar paarden bij, maar tegen die tijd begonnen we aan onze verhuis naar Portugal, en kwamen we niet meer langs. Het laatste wat we ervan hoorde was dat hij naar Amerika gegaan is, en hem kennende vond ik dat heel vreemd. Waarschijnlijk was het voor zijn studies.
Dus die wou ik nu nog eens bezoeken, en Pedro hoopte op een paardenritje :). Maar er was niemand thuis, en niemand in de buurt van de stal en weien. Er stonden nog twee Haflingers (waarvan ik niet zou kunnen zeggen of het er twee waren die ik nog kende) en twee andere paarden. We hebben dan maar een lekkere wandeling gemaakt in de bossen aldaar.
Ik heb er ondertussen ook al twee buikdanslessen op zitten. Het is vreselijk om te ontdekken dat ik helemaal zo soepel niet ben... Maar bijna niemand is dat eigenlijk, buiten lerares Geertrui en twee vrouwen die al eerder buikdans gedaan hebben bewegen we allemaal nogal houterig en onwennig. Het uurtje vliegt altijd voorbij en met het heen en terug fietsen berg af en berg op, heb ik op dinsdags steeds mijn work out voor de dag gehad...
Deze week is het er nog niet van gekomen te gaan zwemmen. Dat was gepland voor gisteren of vandaag, maar vermits Pedro onverwacht 's nachts moet werken sinds gisteren wil ik niet weg gaan als hij hier zit... Ik zie hem immers al zo weinig. En hoewel hij ook zegt dat hij moet gaan sporten krijg ik hem niet mee! Wat is dat nu!? :)
Gisterenavond ben ik samen met een vriendin van school in het Depot terecht gekomen. Haar vervang leraar van engels gaf er een optreden in het voorprogramma, en dat gingen we zien. Als hoofdact was het Lenny en de Wespen, onbekend voor ons beiden maar nu zijn we fan! Alsook van het Depot zelf, heel gezellig allemaal daarbinnen. Dat gaat wat geven met dEUS volgende week! (Die IK trouwens ga zien op Paredes de Coura dit jaar in Portugal! Geheel toevallig...)
Dus u ziet, ondanks dat het nog slechts vier weken is tot de Examens, ik kom heus nog buiten. Als ik tijdig mijn bed in kan wel te verstaan :)
Vier weken tot examen, nog drie keer werken op zaterdags, daarna een weekje zee (als dat nog door gaat), een weekje zus hier, vijf weken Portugal, weekje verlof hier en dan is het weer gedaan. De zomer rollercoaster! :) Beangstigend hoe snel het allemaal gaat.
Reacties
Zalige boeken hé! Die staan op mijn herleeslijst.
:-)