Oh ow...
Gisteren een middagje Meir gedaan. Afgesproken met de zus om te zien hoe we het zouden regelen voor het bezoek van De Kat.
Het staat nog niet vast dat hij naar hier komt. Een vriendin van haar met een groter huis, dichterbij wonend en gefascineerd door Alexanders gecompliceerde natuur (denk ik) wil hem wel in huis nemen. In geval van nood heeft ze wel mijn gsm nummer moest ze het echt niet meer zien zitten hem in huis te hebben (maar zolang Alexander de ruimte heeft om op zichzelf te zijn zal dat wel meevallen). *Fwieuw*
Op mijn weg naar het station na sluitingstijd van vele winkels, slenterde ik toch nog een winkel binnen die pas om 19u zou sluiten. Helaas, want daar zou ik op iets stoten wat me nu tot een belachelijke uitgave heeft geleid, maar waar ik toch popelend van ongeduld wacht tot ik het in mijn handen heb... Er stonden in die winkel namelijk massaal veel Diana+ camera's! Nooit eerder van gehoord, maar de foto's die op de doos stonden trokken me er als een magneet naartoe. Het deed me een beetje denken aan mijn Polaroid foto's (waar ik nu geen cassettes meer voor vind) maar dan nóg kleurrijker! Bij de Polaroid was dat een beetje flets, maar voor de rest vond ik die foto's heel fijn.
Ik hield de doos in mijn handen, zwaar verliefd, op het punt naar de kassa te gaan en mee te nemen nog voor ik de prijs zag. Mezelf bedwingend draaide ik de doos om op zoek naar de prijs... en viel toen achterover. €61!?
En toch... Twijfel twijfel.... Okee, rationeel denken: wie weet is dat maar bucht. Ik zit in een winkel waar ze alles overpriced verkopen. Misschien kan ik thuis eerst wat opzoeken (maar misschien hebben ze de camera's dan niet meer!). Ik nam de camera uit de verpakking en schrok me een bult: dat ding was helemaal van plastiek! Dat is hooguit 20 euro waard! En dat zou dan al veel zijn...
Mezelf onder controle krijgend heb ik met veel moeite de camera terug gezet. Wat wou ik dat ding zo graag... Toen ik de winkel buiten ging langs de drie etages werd ik er nog overal mee geconfronteerd. Ik was eigenlijk op zoek naar een kadootje voor mijn zus in Londen, en dit zou zelfs een super kado geweest zijn voor haar, maar ik kon me er zeker geen twee permitteren...
Eenmaal terug thuis was ik het al bijna vergeten, maar ik besloot het toch eens op te zoeken. Zo'n plastieke camera kon toch niet zoveel kosten, ze probeerden vast wat te verkopen. En toen kwam ik het tegen... The all plastic camera's uit de jaren '60, die inderdaad spotgoedkoop zijn, maar nu zo IN dat ze voor rond de 40 euro verkocht worden. Iedereen is er gek van. Ook ik...
En toen kocht ik er één op eBay.
Kan er iemand me zeggen hoe stom ik ben geweest en dat ze zelf zo'n ding op de zolder hebben liggen?!
Het staat nog niet vast dat hij naar hier komt. Een vriendin van haar met een groter huis, dichterbij wonend en gefascineerd door Alexanders gecompliceerde natuur (denk ik) wil hem wel in huis nemen. In geval van nood heeft ze wel mijn gsm nummer moest ze het echt niet meer zien zitten hem in huis te hebben (maar zolang Alexander de ruimte heeft om op zichzelf te zijn zal dat wel meevallen). *Fwieuw*
Op mijn weg naar het station na sluitingstijd van vele winkels, slenterde ik toch nog een winkel binnen die pas om 19u zou sluiten. Helaas, want daar zou ik op iets stoten wat me nu tot een belachelijke uitgave heeft geleid, maar waar ik toch popelend van ongeduld wacht tot ik het in mijn handen heb... Er stonden in die winkel namelijk massaal veel Diana+ camera's! Nooit eerder van gehoord, maar de foto's die op de doos stonden trokken me er als een magneet naartoe. Het deed me een beetje denken aan mijn Polaroid foto's (waar ik nu geen cassettes meer voor vind) maar dan nóg kleurrijker! Bij de Polaroid was dat een beetje flets, maar voor de rest vond ik die foto's heel fijn.
Ik hield de doos in mijn handen, zwaar verliefd, op het punt naar de kassa te gaan en mee te nemen nog voor ik de prijs zag. Mezelf bedwingend draaide ik de doos om op zoek naar de prijs... en viel toen achterover. €61!?
En toch... Twijfel twijfel.... Okee, rationeel denken: wie weet is dat maar bucht. Ik zit in een winkel waar ze alles overpriced verkopen. Misschien kan ik thuis eerst wat opzoeken (maar misschien hebben ze de camera's dan niet meer!). Ik nam de camera uit de verpakking en schrok me een bult: dat ding was helemaal van plastiek! Dat is hooguit 20 euro waard! En dat zou dan al veel zijn...
Mezelf onder controle krijgend heb ik met veel moeite de camera terug gezet. Wat wou ik dat ding zo graag... Toen ik de winkel buiten ging langs de drie etages werd ik er nog overal mee geconfronteerd. Ik was eigenlijk op zoek naar een kadootje voor mijn zus in Londen, en dit zou zelfs een super kado geweest zijn voor haar, maar ik kon me er zeker geen twee permitteren...
Eenmaal terug thuis was ik het al bijna vergeten, maar ik besloot het toch eens op te zoeken. Zo'n plastieke camera kon toch niet zoveel kosten, ze probeerden vast wat te verkopen. En toen kwam ik het tegen... The all plastic camera's uit de jaren '60, die inderdaad spotgoedkoop zijn, maar nu zo IN dat ze voor rond de 40 euro verkocht worden. Iedereen is er gek van. Ook ik...
En toen kocht ik er één op eBay.
Kan er iemand me zeggen hoe stom ik ben geweest en dat ze zelf zo'n ding op de zolder hebben liggen?!
Reacties
de alexander lijkt me niet echt een pretje om in huis te heben als ik het zo lees :-))