Bla bla
Zoals de studio boven goed meeviel, zo valt het appartement hier beneden goed tegen. En dan vooral in de kleine dingen:
- het is hier niet zo snel warm te krijgen
- de stenen vloer is koud
- de boiler in de badkamer werkt met een reservoir wat resulteert in het constant aanpassen van de douche kraan
- de lavabo-kraan heeft zijn beste tijd gehad
- die van de keuken ook
- het warme water in de keuken komt uit een andere boiler die in de keukenkast staat -> gloeiend heet water, autsj
- hier is plek voor meubels maar die zijn er nog niet, chaos alom
- de badkamer heeft een enkel raam recht op straat, koud, en een licht dat niet licht genoeg is voor in een badkamer
- plastiek plafond in de keuken
- een tl-lamp in keuken én badkamer
En ja, ik weet dat ik zaag. Het spijt me, maar het blijft al sinds zondag in mijn hoofd rondspoken. Ik wil het onderdrukken en er niet over praten tot alles hier in orde is, maar dat mislukt. Iedereen in mijn omgeving weet het al. Komt erbij dat ik me over het algemeen niet goed voel, en mijn verdraagzaamheid drempel bijzonder laag is. Maar om toch iets positiefs te noemen van de nieuwe thuis:
- ik wil niet terug in de studio wonen.
- ik ben blij met de ruimte, en de tuin (hoewel het te koud is nu).
- we kunnen een kleerkast zetten in de slaapkamer, van 2m breed. Plek zat voor elk van ons!
- we kunnen een zetel nemen. (Dat zal ons oude bed worden).
- nieuw bed!
- het vuur in de keuken werkt super! Geen elektriciteit meer die uitvalt, en ik kan mijn prei laten gaar stoven op stand 2 zonder me zorgen te hoeven maken dat het plaatje uitslaat of mijn prei verbrand!
- geen trappen meer naar boven!
- niet meer langs de buurman zijn domein!
- onze fietsen kunnen buiten!
- vandaag naar meubels gaan zien!
Ik probeer het toch niet allemaal te triest in te zien. Hopelijk kan ik het nu even loslaten.
Ook wij hebben last van de crisis. Hoewel dat meer aan ons eigen spendeer gedrag zal liggen vrees ik. Hoewel we nog steeds ons verlof in Portugal niet afbetaald hebben, zijn we nu toch weer gedwongen geld uit te geven. Hoewel ik een hele inrichting wil heb ik, nadat mijn enthousiasme bekoeld was, besloten dat we voorlopig enkel geld hoeven uit te geven aan een bed en een kleerkast. Als het meeste van onze troep achter kastdeuren zit en als we een zetel hebben om in te zitten voor de tv dan hebben we voorlopig niet meer nodig. De rest pikken we in de loop der tijd wel op.
Ik werk nog steeds, maar het geld dat ik verdien lijkt slechts een druppel op een hete plaat. In ieder geval staat mijn rekening sinds vandaag positief, nu Pedro nog.
Het verlof is al grotendeels voorbij en ik heb er nog geen second van genoten. Morgen heb ik normaal gezien niks te doen, dus moet ik me aan het schoolwerk zetten.
Nog 8 maand en ik ben er vanaf!
- het is hier niet zo snel warm te krijgen
- de stenen vloer is koud
- de boiler in de badkamer werkt met een reservoir wat resulteert in het constant aanpassen van de douche kraan
- de lavabo-kraan heeft zijn beste tijd gehad
- die van de keuken ook
- het warme water in de keuken komt uit een andere boiler die in de keukenkast staat -> gloeiend heet water, autsj
- hier is plek voor meubels maar die zijn er nog niet, chaos alom
- de badkamer heeft een enkel raam recht op straat, koud, en een licht dat niet licht genoeg is voor in een badkamer
- plastiek plafond in de keuken
- een tl-lamp in keuken én badkamer
En ja, ik weet dat ik zaag. Het spijt me, maar het blijft al sinds zondag in mijn hoofd rondspoken. Ik wil het onderdrukken en er niet over praten tot alles hier in orde is, maar dat mislukt. Iedereen in mijn omgeving weet het al. Komt erbij dat ik me over het algemeen niet goed voel, en mijn verdraagzaamheid drempel bijzonder laag is. Maar om toch iets positiefs te noemen van de nieuwe thuis:
- ik wil niet terug in de studio wonen.
- ik ben blij met de ruimte, en de tuin (hoewel het te koud is nu).
- we kunnen een kleerkast zetten in de slaapkamer, van 2m breed. Plek zat voor elk van ons!
- we kunnen een zetel nemen. (Dat zal ons oude bed worden).
- nieuw bed!
- het vuur in de keuken werkt super! Geen elektriciteit meer die uitvalt, en ik kan mijn prei laten gaar stoven op stand 2 zonder me zorgen te hoeven maken dat het plaatje uitslaat of mijn prei verbrand!
- geen trappen meer naar boven!
- niet meer langs de buurman zijn domein!
- onze fietsen kunnen buiten!
- vandaag naar meubels gaan zien!
Ik probeer het toch niet allemaal te triest in te zien. Hopelijk kan ik het nu even loslaten.
Ook wij hebben last van de crisis. Hoewel dat meer aan ons eigen spendeer gedrag zal liggen vrees ik. Hoewel we nog steeds ons verlof in Portugal niet afbetaald hebben, zijn we nu toch weer gedwongen geld uit te geven. Hoewel ik een hele inrichting wil heb ik, nadat mijn enthousiasme bekoeld was, besloten dat we voorlopig enkel geld hoeven uit te geven aan een bed en een kleerkast. Als het meeste van onze troep achter kastdeuren zit en als we een zetel hebben om in te zitten voor de tv dan hebben we voorlopig niet meer nodig. De rest pikken we in de loop der tijd wel op.
Ik werk nog steeds, maar het geld dat ik verdien lijkt slechts een druppel op een hete plaat. In ieder geval staat mijn rekening sinds vandaag positief, nu Pedro nog.
Het verlof is al grotendeels voorbij en ik heb er nog geen second van genoten. Morgen heb ik normaal gezien niks te doen, dus moet ik me aan het schoolwerk zetten.
Nog 8 maand en ik ben er vanaf!
Reacties
je moet idd het positieve proberen te zien...dat het benenden niet perfect is qua uitrusting is niet zo erg als je het er maar naar je zin kunt maken, ondnkas het gebrek aan comfort en ja ik weet uit ervaring dat een gelijkvloers soms ijzig koud is :s
in ieder geval! succes ermee! crises gaan altijd voorbij!