Gisteren.

Gisterenmorgen in Brussel geloofde ik mijn ogen niet toen ik mijn rapport van de examencommissie uit de envelop haalde: Frans - 50 - Geslaagd. Geslaagd?!?! Daar had me niet meer aan verwacht! Mijn schriftelijk moet dan toch zo goed geweest zijn als ik had gedacht. Goed, 50, het is maar met de spreekwoordelijke hakken over de sloot, maar het zorgt er wel voor dat ik volgend jaar geen Frans meer op school moet volgen (wat ik ergens wel een beetje jammer vind, want ik heb enorm veel bijgeleerd de afgelopen twee jaar en had vast nog een heleboel te leren het komende jaar).
Op geschiedenis ben ik met 41 er niet door, maar dat was helemaal te verwachten. Om alles te leren van WO I tot nu op drie dagen... Ik ben maar tot de val van de sovjet unie geraakt, en ben dus eigenlijk nog heel blij met mijn 41 punten.

Totaal onverwacht zat ik nu met twee vrij onbenullige vakken (qua leren) opgescheept. Zou ik mij hiervoor inschrijven in school dan had ik één vak het eerste semester en één in het tweede (gevolg van module systeem). Popelend voor adviserende gesprekken op de trein terug naar Leuven.

Aldaar mijn rapport:
- Frans 80% (dit was vorig semester maar 56%! Ik heb echt mijn best gedaan!)
- Nederlands 66%
- wetenschappen 62% (dit lijkt ieder semester slechter te gaan, maar ik doe het nog steeds graag... waarschijnlijk gevolg van mijn focus op Frans)
- wetenschappen praktijk 78%
- algebra/meetkunde 71% (had meer mogen zijn van mij... Laatste lessen en taken zijn er wat bij ingeschoten voor de examencommissie)
- analyse 91% (Yes! Eindelijk een 90 op mijn rapport ;) )
- onderzoekscompetentie wiskunde 85% (mentos-cola experiment)

Vreemd genoeg was ik niet zo extatisch als andere semesters. Ik wist al dat ik overal door was op school, maakte me niet meer uit met welke punten. Ik was nog helemaal ondersteboven van mijn succes voor Frans.
Tijdens de proclamatie zelf, waarbij een paar na enkele lange jaren op TKO eindelijk hun diploma in ontvangst namen, werd ikzelf ook plots afgeroepen. Als student die "haar diploma niet meer op het TKO zou halen maar via de middenjury". Ahzo? Ik had mijn zwaarste vakken al afgelegd, en hoewel het nog niet bekend was dat ik ook geen Frans meer zou volgen hadden ze toch besloten mij te vieren. Dat gaf voor mij de doorslag. Trots, maar ook met een bevreemdend gevoel van afscheid, nam ik mijn kaartje vol met wensen van de leerkrachten en de drie kussen in ontvangst. Als start voor een nieuwe schoolcarrière kregen we elk een USB-stick kado.

Mijn besluit is dus als volgt: volgend semester ga ik terug werken, en me voorbereiden voor de laatste vakken op de middenjury. Vermits ik toch geen school heb, neem ik de extra vakken erbij die nodig zijn om mijn diploma via de middenjury te behalen, in plaats van de attesten van afgelegde vakken af te geven op school. In januari schrijf ik me dan in op de unief. Welke richting dat ook mogen zijn.

Dit is een wending die ik helemaal niet zag aankomen. Ik begin graag aan hogere studies in september, maar ik wil nog steeds eerst zo snel mogelijk mijn middelbaar diploma. Al bij al heb ik er uiteindelijk toch nog een semester van af kunnen pietsen.