Banaan-chocholade cake
Een paar weken gelden maakte ik een banaan-chocolade cake omdat het recept dat ik tegenkwam zo simpel was. En omdat ik toch vier zwarte bananen in de koelkast had liggen.
Ze kwam heerlijk dampend uit de oven, en hoewel deze cake het lekkerst is wanneer hij koud is kon het niet laten, en at een net niet dampend stuk (dit allemaal terwijl ik eigenlijk moest studeren! Leren maakt hongerig...).
Het was zo lekker dat de cake net twee dagen is meegegaan. Ik besloot van hem niet zo snel opnieuw te maken. Voor ik het weet vliegen de kilo's er tijdens het leren weer aan... Mijn kelner uniform staat op sommige dagen al strak genoeg!
Net maakte ik echter iets dat veel slechter is: tiramisu... De lange vingers zijn eindelijk op, dus de volgende keer zal nog een tijdje duren.
Drie weken geleden ben ik dus begonnen met leren, en hoe fantastisch goed ik het die eerste week deed, zo slecht deed ik het de tweede. Met de finale datums van mijn examens kan ik nu beginnen aftellen naar de volgende dagen (en ondertussen voortdurend mijn leerstof overlopen, analyseren, uitdiepen en opslagen):
10/11: weerzien van nichtje! (en zus natuurlijk...)
13/11: eerste examen
10/12: laatste examen
18/12: proclamatie!
Dat is dus nog welgeteld een dikke drie weken eer ik ze één na één kan afwerken. Tijd genoeg om te leren. Tijd genoeg om ongedurig te zijn...
Straks naar de osteopaat in verband met mijn pols (kelneren is niet altijd even fijn) en mijn tweede boekje voor Engels gaan ophalen.
En ondertussen leren, leren, leren...
Ze kwam heerlijk dampend uit de oven, en hoewel deze cake het lekkerst is wanneer hij koud is kon het niet laten, en at een net niet dampend stuk (dit allemaal terwijl ik eigenlijk moest studeren! Leren maakt hongerig...).
Het was zo lekker dat de cake net twee dagen is meegegaan. Ik besloot van hem niet zo snel opnieuw te maken. Voor ik het weet vliegen de kilo's er tijdens het leren weer aan... Mijn kelner uniform staat op sommige dagen al strak genoeg!
Net maakte ik echter iets dat veel slechter is: tiramisu... De lange vingers zijn eindelijk op, dus de volgende keer zal nog een tijdje duren.
Drie weken geleden ben ik dus begonnen met leren, en hoe fantastisch goed ik het die eerste week deed, zo slecht deed ik het de tweede. Met de finale datums van mijn examens kan ik nu beginnen aftellen naar de volgende dagen (en ondertussen voortdurend mijn leerstof overlopen, analyseren, uitdiepen en opslagen):
10/11: weerzien van nichtje! (en zus natuurlijk...)
13/11: eerste examen
10/12: laatste examen
18/12: proclamatie!
Dat is dus nog welgeteld een dikke drie weken eer ik ze één na één kan afwerken. Tijd genoeg om te leren. Tijd genoeg om ongedurig te zijn...
Straks naar de osteopaat in verband met mijn pols (kelneren is niet altijd even fijn) en mijn tweede boekje voor Engels gaan ophalen.
En ondertussen leren, leren, leren...
Reacties