Hebbes.
Ik heb de job te pakken: heel binnenkort werk ik in een autoimmune genetics lab! Het is maar gewoon laboranten werk vermoed ik, maar duizend keer interessanter dan gelijk welke andere job die ik tot nu toe gedaan heb, met als belangrijkste reden dat het binnen mijn interessegebied ligt! Ik popel ook vooral voor het moment dat ik mijn eigen werkuren kan gaan indelen. En dat er maandelijks een klein maar vast bedrag mijn bankrekening binnensijpelt. EINDELIJK! Ergens rinkelt er wel een belletje: is het allemaal wel zo positief? Zullen mijn studies wel lukken nu ik ook nog zoveel ga werken?
Momenteel is het antwoord ja. Maar we zullen zien wat de tijd uitwijst natuurlijk. Ik verzuip nog niet in het werk.
Ik tel af naar het einde van het semester, het is nu zoo saai. Basiskennis, bwech. Op 24 december begint de blok al: dat is nog maar anderhalve maand, mensen!
Vanavond én morgen sta ik op de 24-uren loop, telkens in een andere "functie". Lopen doe ik allesinds niet, want die van de 1e bach BMW zouden dat moeten doen tussen 3u en 5u 's nachts! Echte die hards die zich daaraan wagen... Er moeten wel mensen zijn die op die onmenselijke uren lopen, anders krijgen we die 24 uur nooit rond natuurlijk. Mij allesinds niet gezien.
Nu me nog wat op fysica werpen. Ik zal winnen, verdorie!
Reacties
ik heb ooit nog al naar huis rijden de oplossing gevonden van een oefening op het examen...dat is blaen hahaah
en veel plezier met die job, klinkt gevarlijk en sci-fi achtig zorg maar da tje niet muteert!
De job is superinteressant! Ik zal het allemaal wel es uitleggen over een drankje ooit, zo ergens vlak na de examens eind januari misschien...? Dit semester is echt vreselijk qua hoeveelheid oefeningen... maar ze zullen wel helpen uiteindelijk.
Antwoorden die te binnen schieten nà het examen is super irritant! kHeb dat ook al gehad...