Pfoeh

Zondag gebruikt om bij te slapen van de zware reisdag zaterdag, maar eigenlijk voel ik me nog steeds vreselijk moe. Ik probeer genoeg te slapen tegen dat het weer begint volgende week, en vooral zo weinig mogelijk te stressen! Maar als het tegen het einde van de week nog niet over is toch maar es naar de dokter voor bloedonderzoek... Wie weet weer lage BD of laag ijzergehalte (nochtans geen bloed gaan geven). Ondertussen weer aan een sint-janskruidkuur begonnen.

Na veel, véél gepieker (hoewel dat niet mag) heb ik de knoop doorgehakt: ik ben vanaf nu een tweedejaars geneeskunde student. Lichte gruwel, want ik had gehoopt volgend semester aan mijn derde bach BMW te beginnen. Maar ik zit nu eindelijk op mijn plaats. Nogmaals gruwel. Ik zit nog steeds met een paar vakken die ik heen en weer moet schuiven, maar ik hoop er dit jaar al eentje extra bij op te nemen.

Dit moet ik voor ogen houden: ik ga dit jaar leren spuiten geven en met patiënten omgaan! De rest van mijn medestudenten moet ik leren negeren. Het is van hen dat ik depressief wordt vermoed ik. Uiteindelijk verlies ik zo het hele doel uit ogen.

Het verlof is helaas al over. En het volgend is nog làng niet in zicht. Ik zal maar het meeste uit mijn weekends halen (desnoods 2 dagen in bed!).

Ondertussen begonnen aan mijn extra werk op het labo. Lijkt niet moeilijk, op een paar uurtjes per week moet dat wel gepiept zijn. Mijn eerste shift bij het Rode Kruis wordt een nachtshift. Daar gaat mijn eerste weekend al.
En ondertussen, jaja, ben ik aan de start to run 10k begonnen. Eens benieuwd hoe ver we dat gaan krijgen zie!