Wat te doen, wat te doen...
Na veel gepieker (waar files al niet goed voor zijn) lijk ik besloten te hebben toch rechtstreeks over te schakelen naar geneeskunde. De andere optie was BMW af te ronden, wat velen die het 2de jaar achter zich hebben doen omdat op dat moment toch nog het 2de jaar geneeskunde grotendeels gedaan moet worden én dan nog het 3de jaar. In dat geval behaal je gewoon je bachelor BMW en schakel je door naar het 3de jaar geneeskunde.
Enfin, allemaal een beetje ingewikkeld. Het probleem is dat ik al in mijn hoofd had gestoken dat ik de bachelor BMW zou afmaken, en nu voel ik mezelf tekort schieten door toch gelijk te willen overschakelen. Vandaar: er zijn zo van die ijverige mensen. Waarom wil ik de lat altijd zo hoog leggen, als ik dan toch ondermaats studeer voor de examens?
Dus, doordat ik het 2de jaar BMW nog maar half heb afgelegd liggen er nog heel wat ambetante vakken in het verschiet dit semester, die ik NIET heb in geneeskunde (daar zijn er andere ambetante vakken). Dus waarom het mezelf moeilijk maken door dat toch te willen doorworstelen, terwijl ik in de tweede helft van dit academiejaar al dissectie zou kunnen doen en ik volgende zomer 2 weken verpleegstage kan hebben?
Het blijft nieuw, en ook: velen die ik ken en nu geslaagd zijn schakelen nu ook over. Ik wil niet zomaar met die hoop mee... Ik wil die paar volgen die in BMW blijven ook al hebben ze hun attest.
Ik ben moeilijk aant doen, kweet et. Ik hoop dat de nieuwe studiecoördinator me een beetje op weg helpt. Ik zocht het kortste traject om me uit het dilemma te verlossen, maar wat ik ook kies de duur blijft hetzelfde.
Bon, ik wil het uit mijn hoofd zetten tot na het weekend. Zondag ochtend vertrekken we naar Brno en dan wil ik toch graag die dag nergens aan denken. Daarna moet ik wel achter wat mensen hun vodden zitten, want het kan best zijn dat ik de week erna terug les moet volgen dan... Gelukkig maar halve dagen, inhaallessen epidemiologie, biostatistiek en medische biofysica. Tóch geen drie weken flierefluiten.
Enfin, allemaal een beetje ingewikkeld. Het probleem is dat ik al in mijn hoofd had gestoken dat ik de bachelor BMW zou afmaken, en nu voel ik mezelf tekort schieten door toch gelijk te willen overschakelen. Vandaar: er zijn zo van die ijverige mensen. Waarom wil ik de lat altijd zo hoog leggen, als ik dan toch ondermaats studeer voor de examens?
Dus, doordat ik het 2de jaar BMW nog maar half heb afgelegd liggen er nog heel wat ambetante vakken in het verschiet dit semester, die ik NIET heb in geneeskunde (daar zijn er andere ambetante vakken). Dus waarom het mezelf moeilijk maken door dat toch te willen doorworstelen, terwijl ik in de tweede helft van dit academiejaar al dissectie zou kunnen doen en ik volgende zomer 2 weken verpleegstage kan hebben?
Het blijft nieuw, en ook: velen die ik ken en nu geslaagd zijn schakelen nu ook over. Ik wil niet zomaar met die hoop mee... Ik wil die paar volgen die in BMW blijven ook al hebben ze hun attest.
Ik ben moeilijk aant doen, kweet et. Ik hoop dat de nieuwe studiecoördinator me een beetje op weg helpt. Ik zocht het kortste traject om me uit het dilemma te verlossen, maar wat ik ook kies de duur blijft hetzelfde.
Bon, ik wil het uit mijn hoofd zetten tot na het weekend. Zondag ochtend vertrekken we naar Brno en dan wil ik toch graag die dag nergens aan denken. Daarna moet ik wel achter wat mensen hun vodden zitten, want het kan best zijn dat ik de week erna terug les moet volgen dan... Gelukkig maar halve dagen, inhaallessen epidemiologie, biostatistiek en medische biofysica. Tóch geen drie weken flierefluiten.
Reacties