Wandelen
Sinds een aantal weken zijn we aan het wandelen geslagen. Met we bedoel ik samen met zus en vrienden, want die van mij heb ik maar één keer meegekregen (en dat is niet bevallen). Het doel was de fameuze Bornemse Dodentocht mee te doen, maar ik begin te merken dat mijn lichaam het daar niet mee eens is. De meesten van ons hebben geen last, en zijn nog steeds van zins verder te trainen, maar ik kreeg enorme heuplast. Na de eerste wandeling van 20K was ik op. De wandeling terug naar huis was met moeite wandelen te noemen, zo'n gekke, krampachtige, pijnlijke beweging.
De tweede wandeling ging beter, maar nog steeds afgemat. Nu zijn we vorige zaterdag 25km gaan wandelen via het Merode netwerk, en hoewel mijn heup serieus pijn begon te doen en ik elke seconde van het laatste anderhalf uur af telde was ik niet meer bekaf en de volgende dag in orde (behalve dan de mega-blein). Helemaal enthousiast dus voor de volgende wandeling!
Vorige week vrijdag toch maar wijselijk een afspraak gemaakt met een osteopaat, waar ik vandaag naartoe ging. Blijkt dat mijn onderrug, heup en nek helemaal niet in orde zijn. Wanneer ik voorover buig buigt een deel van mijn onderrug gewoon niet mee. Mijn nek had ook weer een vaste, pijnlijke spierknobbel. Na wat gewieg, geduw en gekraak bleek dat mijn ruggegraat wel soepel genoeg is, maar de spieren errond gewoon volledig vast zitten. Olé.
Mijn voornemen om yoga en pilates op te nemen zijn dus helemaal niet zo gek, maar ik zeg het al weken en het spaarpotje houdt me alsmaar tegen: "volgende maand".
Nu mag ik dus ook niet meer zo overdreven wandelen. Dat weet ik natuurlijk wel. Als het pijn doet moet je stoppen. Maar dan sta je daar middenin een bos/veld/niemandsland ;).
Voor zaterdag had ik de Zwarte Jean-route gepland, en ik zal die ook in één richting wandelen. Afhankelijk van hoe ik me dan voel (want dat zou een halvering van het normale zijn!) neem ik het openbaar vervoer terug of doe ik toch nog voort.
Allesinds hoop ik op beterschap in een maand nadat ik yoga/pilates doe! Dat kan toch niet dat een mens niet kan wandelen...
De tweede wandeling ging beter, maar nog steeds afgemat. Nu zijn we vorige zaterdag 25km gaan wandelen via het Merode netwerk, en hoewel mijn heup serieus pijn begon te doen en ik elke seconde van het laatste anderhalf uur af telde was ik niet meer bekaf en de volgende dag in orde (behalve dan de mega-blein). Helemaal enthousiast dus voor de volgende wandeling!
Vorige week vrijdag toch maar wijselijk een afspraak gemaakt met een osteopaat, waar ik vandaag naartoe ging. Blijkt dat mijn onderrug, heup en nek helemaal niet in orde zijn. Wanneer ik voorover buig buigt een deel van mijn onderrug gewoon niet mee. Mijn nek had ook weer een vaste, pijnlijke spierknobbel. Na wat gewieg, geduw en gekraak bleek dat mijn ruggegraat wel soepel genoeg is, maar de spieren errond gewoon volledig vast zitten. Olé.
Mijn voornemen om yoga en pilates op te nemen zijn dus helemaal niet zo gek, maar ik zeg het al weken en het spaarpotje houdt me alsmaar tegen: "volgende maand".
Nu mag ik dus ook niet meer zo overdreven wandelen. Dat weet ik natuurlijk wel. Als het pijn doet moet je stoppen. Maar dan sta je daar middenin een bos/veld/niemandsland ;).
Voor zaterdag had ik de Zwarte Jean-route gepland, en ik zal die ook in één richting wandelen. Afhankelijk van hoe ik me dan voel (want dat zou een halvering van het normale zijn!) neem ik het openbaar vervoer terug of doe ik toch nog voort.
Allesinds hoop ik op beterschap in een maand nadat ik yoga/pilates doe! Dat kan toch niet dat een mens niet kan wandelen...

Reacties