Verpleegstage
Et voila, we zijn al weer twee dagen verder in de stage. Gisteren er vollenbak ingegooid: mensen wassen. Da's toch even verstand op nul zetten en zo professioneel mogelijk overkomen hoor. Missie geslaagd denk ik.
Vandaag was dan mijn eerste echte werkdag (gisteren nog inleiding enzo) die om 7u begon. Gisteren ben ik om te bekomen thuis gekomen en in de zetel gaan zitten, waarna het niet lang duurde of ik sliep. Twee uur later werd ik wakker, wat nefast is om 's avonds snel in slaap te geraken. Om 5u30 ging de wekker dan... ik moet niet zeggen dat ik nu dus ook klaar ben om te plekke in te dutten. Maar ik wou nog "vlug" naar het labo om nog een gel te laten lopen, en nu zit ik hier te wachten...
Vandaag dus om 7u begonnen aan mijn shift: briefing van de nacht-verpleegster, de paar mensen die we hadden hebben we gewassen, verbanden nagekeken, medicatie uitgedeeld, eventueel klaar gemaakt voor onderzoeken elders in het ziekenhuis. Gelukkig voor mij zaten er ook twee bloednames tussen. Uber-professioneel onder begeleiding mijn eerste naald proberen zetten. Dat lukt niet zomaar hoor, een bloedvat vinden. Tweede prik ging beter, volgende mocht ik al volledig allen doen, in 't Frans dan nog wel. Weer lukte de eerste prik niet, de tweede wel maar ik kreeg maar 1 buisje vol, het tweede bleef leeg. Toen gaf ik maar op, maar eigenlijk had die patient het niet erg gevonden moest ik nog een derde poging gedaan hebben. Die mensen zijn aardiger dan ik zou zijn (ik ben een beetje feeble wat naalden in mijn arm betreft...). Maar ik maak me geen zorgen over mijn professionaliteit, nerveus was ik niet en dat het mijn eerste keer was vindt niemand erg. Makkelijk!
Na het ochtend ritueel was het werk quasi nul... man, wat een verveling. En werk zoeken gaat niet als de vaste verpleging ook letterlijk niks te doen heeft. Hopelijk morgen wat beter.
Morgen neem ik mijn sthetoscoop mee en ga ik pogen wat manueel bloeddrukken te meten. Als mensen dan toch zo aardig zijn vinden die dat vast geen erg als ik twee keer meet.
Nog 8 dagen!
Vandaag was dan mijn eerste echte werkdag (gisteren nog inleiding enzo) die om 7u begon. Gisteren ben ik om te bekomen thuis gekomen en in de zetel gaan zitten, waarna het niet lang duurde of ik sliep. Twee uur later werd ik wakker, wat nefast is om 's avonds snel in slaap te geraken. Om 5u30 ging de wekker dan... ik moet niet zeggen dat ik nu dus ook klaar ben om te plekke in te dutten. Maar ik wou nog "vlug" naar het labo om nog een gel te laten lopen, en nu zit ik hier te wachten...
Vandaag dus om 7u begonnen aan mijn shift: briefing van de nacht-verpleegster, de paar mensen die we hadden hebben we gewassen, verbanden nagekeken, medicatie uitgedeeld, eventueel klaar gemaakt voor onderzoeken elders in het ziekenhuis. Gelukkig voor mij zaten er ook twee bloednames tussen. Uber-professioneel onder begeleiding mijn eerste naald proberen zetten. Dat lukt niet zomaar hoor, een bloedvat vinden. Tweede prik ging beter, volgende mocht ik al volledig allen doen, in 't Frans dan nog wel. Weer lukte de eerste prik niet, de tweede wel maar ik kreeg maar 1 buisje vol, het tweede bleef leeg. Toen gaf ik maar op, maar eigenlijk had die patient het niet erg gevonden moest ik nog een derde poging gedaan hebben. Die mensen zijn aardiger dan ik zou zijn (ik ben een beetje feeble wat naalden in mijn arm betreft...). Maar ik maak me geen zorgen over mijn professionaliteit, nerveus was ik niet en dat het mijn eerste keer was vindt niemand erg. Makkelijk!
Na het ochtend ritueel was het werk quasi nul... man, wat een verveling. En werk zoeken gaat niet als de vaste verpleging ook letterlijk niks te doen heeft. Hopelijk morgen wat beter.
Morgen neem ik mijn sthetoscoop mee en ga ik pogen wat manueel bloeddrukken te meten. Als mensen dan toch zo aardig zijn vinden die dat vast geen erg als ik twee keer meet.
Nog 8 dagen!
Reacties