Einde fase 1
We zijn weer thuis. Ik heb vaarwel gezegd aan de zomer in Portugal, en ik besef dat de regen die hier hangt er is om te blijven, tot volgend jaar *snif*. Als het wat tegen zit moet ik er morgenvroeg ook nog op de fiets door.
Pedro is 5kg kwijtgespeeld. Hij had altijd al wat een buikje maar eigenlijk kwaad kon dat niet, en gezien hij "maar" 5kg kwijt is en er al zo spriet mager uit ziet wilt toch wel zeggen dat zelfs dat buikje niet genoeg reserve was voor tijden van miserie. De groene curry rijst met kip saté die klaar stond te wachten (met dank ad zus!) werd met smaak en in sneltempo binnen gespeeld. Aan zijn appetijt zal het de komende dagen dus niet gelegen zijn. Het is hier rustig, en de sfeer is niet zo deprimerend. Maar zijn zorgen zijn er nog. Zolang hij maar deftig eet.
Net de grens over werkte mijn mobiel internet weer en kon ik voor de derde dag op rij checken of mijn punten nu al online stonden. Dat deden ze: tegen alle verwachtingen in ben ik op beide herexamens door met een 12 en een 13. Hoe dat komt heb ik geen flauw idee van. Ik studeerde omdat het stom was niet te leren als ik dan toch naar België moest met de vliegtickets die ik al had. De concentratie was er absoluut niet naar. Bij het tweede examen had ik maar 4 dagen de tijd wat veels te weinig is, maar tegen beter weten in en met veel gesleur toch maar wat gepoogd. Ik krijg de truken van het vak onder de knie: strategisch blokken. Eerst de prof die op het meeste punten staat en dan pas de andere (ook al lijkt die zijn leerstof meer). Van die andere heb ik trouwens maar de helft geleerd, als het al de helft was. En dan krijg ik een 13. Vormen we zo dokters, ja? Nu goed, het zijn maar examens. In de praktijk doe ik het toch wel anders.
Morgen om 7u eruit voor mijn introductiedag bij het Rode Kruis. Verplichte geschiedens alvorens ik een volwaardig hulpverlener kan worden. Ik weet niet goed wat te verwachten, maar ik neem maar een boekje en pen mee en maak me klaar om een hele dag bezig gehouden te worden. De cursus begint pas volgend weekend. Het zal tegenvallen als ik iets actief moet doen, maar misschien is dat ook goed. Ik moet toch langzaam weer op gang geraken.
Het doet me in elk geval deugd dat ik met een propere lei aan het derde jaar kan beginnen! Van die gedachte ga ik nu eens een week genieten se. En zien dat ik er de kilo's bij mijn wederhelft er weer aan krijg (en die van mij eraf hou).
Pedro is 5kg kwijtgespeeld. Hij had altijd al wat een buikje maar eigenlijk kwaad kon dat niet, en gezien hij "maar" 5kg kwijt is en er al zo spriet mager uit ziet wilt toch wel zeggen dat zelfs dat buikje niet genoeg reserve was voor tijden van miserie. De groene curry rijst met kip saté die klaar stond te wachten (met dank ad zus!) werd met smaak en in sneltempo binnen gespeeld. Aan zijn appetijt zal het de komende dagen dus niet gelegen zijn. Het is hier rustig, en de sfeer is niet zo deprimerend. Maar zijn zorgen zijn er nog. Zolang hij maar deftig eet.
Net de grens over werkte mijn mobiel internet weer en kon ik voor de derde dag op rij checken of mijn punten nu al online stonden. Dat deden ze: tegen alle verwachtingen in ben ik op beide herexamens door met een 12 en een 13. Hoe dat komt heb ik geen flauw idee van. Ik studeerde omdat het stom was niet te leren als ik dan toch naar België moest met de vliegtickets die ik al had. De concentratie was er absoluut niet naar. Bij het tweede examen had ik maar 4 dagen de tijd wat veels te weinig is, maar tegen beter weten in en met veel gesleur toch maar wat gepoogd. Ik krijg de truken van het vak onder de knie: strategisch blokken. Eerst de prof die op het meeste punten staat en dan pas de andere (ook al lijkt die zijn leerstof meer). Van die andere heb ik trouwens maar de helft geleerd, als het al de helft was. En dan krijg ik een 13. Vormen we zo dokters, ja? Nu goed, het zijn maar examens. In de praktijk doe ik het toch wel anders.
Morgen om 7u eruit voor mijn introductiedag bij het Rode Kruis. Verplichte geschiedens alvorens ik een volwaardig hulpverlener kan worden. Ik weet niet goed wat te verwachten, maar ik neem maar een boekje en pen mee en maak me klaar om een hele dag bezig gehouden te worden. De cursus begint pas volgend weekend. Het zal tegenvallen als ik iets actief moet doen, maar misschien is dat ook goed. Ik moet toch langzaam weer op gang geraken.
Het doet me in elk geval deugd dat ik met een propere lei aan het derde jaar kan beginnen! Van die gedachte ga ik nu eens een week genieten se. En zien dat ik er de kilo's bij mijn wederhelft er weer aan krijg (en die van mij eraf hou).
Reacties