Ziek

Voor de tweede keer op 3 weken ziek. Snotneus, keelpijn, hoesten en sinds gisteren: ontstoken ogen! Dat heb ik in geen jààààren meer gehad. Als ik het ooit al had. Gisteren dacht ik dat het gelokaliseerd was tot 1 oog, en dat dat vooral rood zag omdat ik er teveel aan geprutst had. Eenmaal in bed voelde ook mijn andere oog pijnlijk, en deze morgen plakte mijn wimpers aan elkaar van de smurrie. Ogen zijn nog rood. Moet ik in zo'n geval naar de apotheker, de dokter of de oogarts?

Dan stel ik mezelf altijd de vraag: doe ik teveel en moet ik op de rem staan? Maar dat is het hem net, ik doe het al twee weken rustiger aan. Mijn weekends zijn vrij en ik spendeer effectief tijd achter mijn bureau om te leren. En mensen rondom mij vallen ziek met buikgriep (waarvoor staat dat eigenlijk?) en longontsteking, maar niet met ontstoken ogen.

Pedro is hier sinds dinsdagavond, en gisteren heeft hij het voorwiel van mijn fiets geprutst. Daar was vorige week een scooter tegen gebotst. Deels mijn fout, maar ook deels fout van de scooter die bergop natuurlijk een veel grotere snelheid heeft dan de doorsnee fietser, waardoor ik hem niet zag tot het laatste moment. In het verkeer anticipeer je normaal gezien ook, dus hoe komt het dat hij niet zag dat ik op het fietspad kwam en hem duidelijk niet gezien had? Nu goed, meneer reed, na het checken of zijn scooter niet beschadigd was en nog werkte, door. Respect voor de ouderen vragen ze dan. Ik zette mijn kapotte fiets een beetje geschockeerd aan de kant en nam voor de rest van de dag de bus. Mijn gloednieuwe fiets, waarvan ik net de ketting had laten maken. Ik heb die fiets nooit graag gehad, en ik mis nog iedere dag mijn oude fietsje. Het nieuwe voorwiel dat nodig was ter waarde van 60€ hielp helemaal niet voor de liefde. Mijn portemonnee staat al genoeg op dieet.

Vanavond is het weer duik-tijd. Normaal gezien voel ik mij in de loop van de dag toch beter, en ik hoor mijn oren nu nog klikken. Ik heb geen zin om weer een week over te slaan.

Tijdens alle bedrijvigheden door krijg ik links doorgestuurd van mijn moeder die ik op het onderwerp Geneeskunde voor het volk en de PVDA heb doen vallen. Weer een boek op mijn 'to read'-lijst, en mijn interesses gaan meer en meer naar ontwikkelingshulp dan naar acute humanitaire hulp (zoals MSF). Gisteren naar een First Mission voorstelling geweest in Leuven, waarbij die verschillen me extra opvielen. Ook kwam ik te weten dat je aan het Tropisch Instituut in Antwerpen wel degelijk een opleiding Tropische Geneeskunde kan volgen van 6 maanden. Eén van de sprekers was een jongen die anderhalf jaar geleden afstudeerde en alvorens aan zijn specialisatie te beginnen met MSF vertrok. Een unicum voor de Leuvense studenten lijkt het wel, aan het Tropisch Instituut werken er zo meer die van het normale pad afwijken. Een vrouw die na haar studies 6 jaar met MSF weg was, op haar 32ste terug naar België kwam om te specialiseren als internist, met tegen dan al twee kindjes. Ik vraag me af of, wanneer ik ook ooit daar aan die 6 maanden durende studie begin, ik dan eindelijk het gevoel zal hebben van thuis te komen. Ik erger me mateloos aan de gevolgde paden hier.

Ondertussen popel ik voor nieuws over Oeganda! Ik heb allesinds al een idee opgedaan om geld in te zamelen: het organiseren van een kwis! Het valt mij de laatste tijd op dat je daar +/- 30€ per deelnemende groep voor ontvangt. Waar haal ik nu ideeën voor een kwis?

7 december misschien al eens deelnemen aan ene.