Geht es?

Dag 1 - De hoeveelheid bloed die ik vandaag al getrokken heb! Meer dan op mijn hele verpleegstage samen lijkt het wel. Zelfvertrouwen genoeg, ik doe het gewoon van zodra ik de vene voel/zie. Dat wilt niet zeggen dat het altijd foutloos verloopt natuurlijk... "Amai, gij blijft daar wel kalm onder hé! Ik krijg soms stagairs van het vijfde die perfect klinisch onderzoek kunnen doen, maar bloed trekken niet zien zitten!". Bloeddrukken meten gaat ook vlotjes, af en toe wat minder, afhankelijk van de stethoscoop die ik vast heb (versleten of niet). Het Duits daarentegen... Flink vermoeiend om zo'n dagje in quasi stilte te volgen. Wanneer er dan franstaligen tussen zitten ben ik gelijk vertrokken, eindelijk! Mensen waartegen ik me verstaanbaar kan maken! Dat zou een jaar geleden ook geen waar geweest zijn, de Franse lessen lonen dus.

Nu nog leren "Geht es?" uitspreken en ik kan volledig zelfstandig bloed trekken. De rest moet maar in het vertraagd Vlaams.

Ik ben vroeg gedaan, het is nog maar kwart voor zes, maar ik ben al op. Zeer vermoeiend beroep, huisarts, en het taalmankement helpt ook niet. Tijd voor een pot straffe koffie en werken aan mijn presentatie voor volgende week! En wachten tot mijn huisgenootje voor de week ook terug is...