Benefietconcert

Afgelopen weekend hadden we onze 3de fundraising activiteit voor Oeganda. Een snelle som gaf al 1500€ opbrengst! Samen met 'Run the 10 miles for Uganda' (ook zo'n 1500€) en 'Een hart voor Oeganda' (580€), zitten we al ruim over de vooropgestelde 3000€! Schitterend hoe snel dit alles op poten werd gezet. Veel meer als lopen en sponsors zoeken heb ik niet gedaan, al de rest is ontsproten uit het geniale brein van mijn medereizigers.

Op het benefietconcert kwam ook de documentaireman die met ons mee gaat in juli. (Oh ja, er gaat een documentaire gemaakt worden van het project). De man in kwestie is arts en heeft eerder al een documentaire gemaakt waarbij hij een Vlaamse HIV+ vrouw samenbracht met een Keniaanse HIV+ vrouw, en ze samen in Kenia langs verschillende projecten voor HIV+ mensen gingen. Ik heb die documentaire nog niet gezien, wil dit wel graag doen, maar vrees dat dat niet zal lukken voor ik zelf vertrek.
Zijn invalshoek dit keer zal van de kant van de Oegandezen zijn. Wij worden dus opgewacht door onze gastfamilies én camera ploeg. Ik hoop dat we die snel naar de achtergrond van ons bewustzijn kunnen bonjouren.

In ieder geval is deze man dus ter voorbereiding al twee weken naar Oeganda geweest. De planning, die eerder gegeven werd maar die we met een korrel zout moesten nemen, leek in mijn ogen onveranderd: op maandag na aankomst in Entebbe rijden we naar Kampala. Daar zullen we een dag blijven (misschien een kwestie van langzaamaan te acclimatiseren), maar ik ben vergeten of dit nu wilt zeggen dat we dinsdag of woensdag naar Gulu rijden. In ieder geval zal die rit naar Gulu per bus zo'n acht uur duren, dus daar gaat ook weer een dag aan op. In Gulu komen we dan terecht bij onze gastfamilies, en krijgen samen met 45 (!) andere geneeskundestudenten 2 dagen training workshop. Hij deelde mee dat gemiddeld van de 60 studenten daar er misschien 5 van het vrouwelijke geslacht zijn. De Oegandezen verschoten dan ook dat van de 9 Belgen die er komen in julie er maar 3 jongens zijn... Dat is dan al een eerste contrast!
Na de training workshop vertrekken we dus naar de meer afgelegen dorpen, en daarna is er ook nog het ziekenhuis. De mannelijke geneeskunde studenten lopen er in pak met das rond, en dat wordt ook een beetje verwacht van de Belgische mannen (haha). Ikzelf ga me gewoon een paar katoenen broeken en rokken aanschaffen en bijhorende bloesjes/t-shirts. Dat ik er niet in mini-short moet rondlopen had ik zo ook wel door.
Ik neem ook het advies van mijn Bradt gids ter harte: neem niet teveel mee want alles is daar, en zelfs redelijk goedkoop, op de markten te krijgen. M.a.w. ik neem maar 3 outfits mee ofzo, plus degene die ik aanheb.

Ik zie nu al van ver dat mijn blokperiode gevuld gaat zijn met het maken van honderden lijstjes!