Eerste fase voorbij.
Zaterdag was de begrafenis. Mijn papa ligt op het nieuwe kerkhof te Sint-Niklaas. Niet zo gezellig als het oude, maarja, niks aan te doen.
Er kwamen familieleden opdagen die we in geen jaren gezien hadden, en die toch ook wel al die jaren ouder geworden zijn. Hoe vergankelijk zijn we allemaal... Soms, in momenten waarop dierbaren sterven, vind ik het oneerlijk om nu al al met die vergankelijkheid geconfronteerd te worden. Mijn jongste zus en ik zijn nog niet klaar met volwassen worden, en nu moeten we al afscheid nemen. Ann-Marie MacDonald verwoordde het goed in 'De kraaien zullen het zeggen':
But hey, that's life.
Carolien en Lara, het tettergat, zijn weer vertrokken naar Frankrijk. Tijd om te ruimen, orde op zaken te stellen en me beginnen klaar te maken voor de blok. Yet again. Maar nu moet ik het goed doen, twee examens en 3 weken tijd. En wanneer ik geslaagd ben heb ik mijn bachelor in de geneeskunde behaald. 2013 brengt zeer verschillende dingen...
Langzaamaan mijn joggen ook weer eens oppikken. In Afrika ben ik ondanks de massa's koolhydraten 2.5kg verloren en als ik zo naar mijn beentjes kijk vermoed ik zelfs dat een groot deel daarvan spiermassa is. Tijd om terug in beweging te komen.
Allé hup.
Er kwamen familieleden opdagen die we in geen jaren gezien hadden, en die toch ook wel al die jaren ouder geworden zijn. Hoe vergankelijk zijn we allemaal... Soms, in momenten waarop dierbaren sterven, vind ik het oneerlijk om nu al al met die vergankelijkheid geconfronteerd te worden. Mijn jongste zus en ik zijn nog niet klaar met volwassen worden, en nu moeten we al afscheid nemen. Ann-Marie MacDonald verwoordde het goed in 'De kraaien zullen het zeggen':
"Als een ouder overlijdt, verdwijnt er een planeet
en zal de nachtelijke hemel
er nooit meer hetzelfde uitzien.
Het maakt niet uit hoe volwassen we zijn
als we één van onze ouders verliezen.
En als ze allebei overleden zijn,
is het net alsof we permanent dakloos zijn.
Een onzichtbaar schild,
de eerste verdedigingslinie tussen onszelf
en onze sterfelijheid, is weg."
But hey, that's life.
Carolien en Lara, het tettergat, zijn weer vertrokken naar Frankrijk. Tijd om te ruimen, orde op zaken te stellen en me beginnen klaar te maken voor de blok. Yet again. Maar nu moet ik het goed doen, twee examens en 3 weken tijd. En wanneer ik geslaagd ben heb ik mijn bachelor in de geneeskunde behaald. 2013 brengt zeer verschillende dingen...
Langzaamaan mijn joggen ook weer eens oppikken. In Afrika ben ik ondanks de massa's koolhydraten 2.5kg verloren en als ik zo naar mijn beentjes kijk vermoed ik zelfs dat een groot deel daarvan spiermassa is. Tijd om terug in beweging te komen.
Allé hup.
Reacties