December

Op bezoek bij de mama, het is toch altijd een beetje vertoeven op het randje van de beschaving. Terwijl ik hout op een aanhangwagen aan het laden was ergens op een heuvel, alleen, zonder gsm of veel naburige mensen (lees: enkel mijn mama), ging ik in gedachten over de hypothetische situatie waarbij een schorpioen, die verscholen kon zitten tussen de hout stammetjes, geïrriteerd in mijn naakte voeten (slippers) zou steken. De enige plaats waar er al zeker schorpioenen gesignaliseerd zijn is bij P. thuis, maar ik ben nu overal op het Portugese platteland voorzichtig. Dus, wat doe je zo bovenop die heuvel, met een schorpioen steek en geen gsm bij de hand? Rustig naar beneden wandelen, in de auto gaan zitten en me naar het dichtsbijzijnde stadje laten voeren (gelukkig maar 10 min rijden). Van daar wist ik het niet zeker: de 112 bellen? Naar de mensen gaan en zeggen wat er gebeurt is, en zo de snelste hulpactie op touw krijgen? Zou mijn been afbinden helpen? Wat zijn eigenlijk de effecten van schorpioen gif? Ik zou alleszins met medische ondersteuning naar het dichtstbijzijnd ziekenhuis gevoerd moeten worden (+/- 1 uur rijden). En zo kwam ik, al hout stapelend, tot de conclusie dat het Oxford Handbook of Expedition and Wilderness Medicine eigenlijk goed van pas zou komen in mijn persoonlijke bibliotheek. En ik zou zeker de opleiding aan het Tropisch Instituut volgen (dat bestaat trouwens ook in Lissabon!).
Portugal, echt, op het randje van de beschaving soms.

Mijn vakantie loopt alweer ten einde, dinsdag is het terug naar de schoolbanken.
Ik heb een druk semester voor de boeg, de tweede zit was maar voor 2/3e succesvol (eindelijk nog eens hogere punten dan 10) maar farmacologie neem ik helaas mee. Dat wil zeggen dat ik iedere week een paar uur in de bib moet zitten om dat vak goed van buiten te leren, nu het er nog een beetje in zit. Dat wil ook zeggen dat ik in januari vijf examens heb, waarvan er al vier op vier weken ingepland zijn en farmacologie daar ergens tussen gepropt moet worden. Ik hoop door het deftig te leren gedurende het semester dat het minder kwaad kan wanneer ik maar twee dagen heb tussen twee examens, waardoor mijn kansen verhogen om op alles te slagen (dat is nog nooit gebeurd maar we kunnen maar alles geven en proberen). Als ik toch weer een tweede zit heb het komende jaar, dan zal heel mijn stagejaar opschuiven. Normaal starten we in juli met de stages maar met een tweede zit zal ik pas eind september mogen starten. Of dat nu zo erg is weet ik nog niet, een extra zomer lijkt me wel tof. Maar als ik kan kiezen wil ik niet achterop hinken en twee maand later afstuderen dan de meesten. En dus heb ik het komende semester al strak gepland. Ik wist wel dat het nuttig was te stoppen met mijn werk...

Mijn stage in Coimbra ligt vast, het vastleggen van mijn stage in Londrina (Brazilië) blijft maar aanslepen. Begin augustus was het bevestigd maar bij het vragen naar een officiële mail met die bevestiging bleek dat er tijdens de vorige vergadering (anderhalve maand geleden) een aantal gegevens niet genoteerd waren die ze nochtans wel hadden. Dus nu moeten ze opnieuw vergaderen, die gegevens erbij voegen en dan zelfs misschien mijn aanvraag opnieuw voorleggen. Ik snap er niks van maar dat het een trage bureaucratie is, is wel zeker. Ik ga ervan uit dat het nu de tweede keer ook wel aanvaard wordt en dat ik nu dinsdag, ten laatste woensdag, eindelijk de officiële bevestiging krijg. Misschien zelfs in het Engels. Daarna heeft hun stage departement nog een hoop kopies van vanalles en nog wat nodig om mijn stage te regelen. In Portugal was het dan weer andersom: die vroegen niks en zeiden gewoon: "oké, kom maar af!".

Dit jaar zal ik ook een jaar Portugees opnieuw doen. Vorig jaar had ik alleen het tweede semester meegedaan en ben ik bovendien naar veel minder lessen kunnen gaan dan ik had gehoopt, door een verplicht vak dat ik volgde. Ik mocht wel door naar jaar vijf, maar het was nipt en het leek me zelf nuttiger om het vierde met al zijn verleden tijden nog eens te herhalen dan verder te gaan naar een uitbreiding van het Portugees. Als ik de tijden goed ken dan leer ik al de rest ter plekke wel. Er zijn er die met minder achtergrondkennis naar Portugees-sprekende oorden vertrekken.

En dit jaar is ook het jaar waarop ik medisch Frans kan volgen. Vrijblijvend, zonder examen, drie keer 3 uur. Maar dat zal voor in het tweede semester zijn, eerst zien dat ik door die vijf vakken geraak.

Enfin. Einde vakantie, begin jaar vijf. Nog drie jaar en ik ben afgestudeerd!