Expedition and wilderness medicine
Twee weken in mijn stagejaar en ik verveel me te pletter. Stilte voor de storm waarschijnlijk, maar ik weet met mezelf geen blijf 's avonds na zes uur of in die lange vrije weekends. Mijn hoofd slaat op hol en nu het zomer is wil ik toch liefst zoveel mogelijk leuke dingen doen in het weekend! Dit weekend stond er een fietstochtje gepland, maar het weer werkt niet mee. In de plaats daarvan dook ik op het internet, op zoek naar informatie over een nieuw idee dat zich in mijn hoofd is beginnen vormen in al die vrije uren:
Het begint me te dagen dat huisarts/pyschiater niks voor mij is. Ik ken nog bijlange na niet alle medicatie en richtlijnen uit mijn hoofd, maar ik weet dat die lijst niet eindeloos en de kans groot is dat ik na een jaar in één vakgebied zal zeggen "is dit alles?" (net zoals een vriendin van mij uitte na haar eerste jaar als HAIO. Hoopgevend...).
Urgentiearts en gynaecologe komen weer meer en meer op de eerste plaats, maar alleen ervaring zal uitmaken of ik effectief in de wieg gelegd ben voor één van de twee. Zelfs de optie pediater komt nu boven, aangezien ik al twee weken bij mensen met een mentale beperking sta die me heel hard aan kinderen doen denken (maar die laatsten zijn misschien net dat beetje minder triest qua levensverhaal) in de zin dat hun klachten meer "puur" zijn.
Er is ook weinig kans dat ik zin heb om af te studeren en dan verder te specialiseren op één plaats tot het einde (een klein optelsommetje zegt dan dat ik op dat moment 38 jaar ben). Ik speelde al even met het idee om na mijn zevende jaar uit het circuit te springen en te gaan werken voor AzG, maar oorlogsgebieden blijven me afschrikken.
Ondertussen loop ik nog steeds, klim ik nog steeds en popel ik om weer te gaan duiken. Misschien moet ik iets zoeken waarbij ik dokter kan zijn én al voorgenoemde dingen doen...? Ik typte "working as an adventurous doctor" in Google en tadaaa: een hele wereld ontvouwde zich voor mijn ogen: de wereld van de expeditie dokter! En expedities heb je in alle soorten, kleuren, geuren en lengtes, ik heb het einde nog niet gevonden. Ik heb wel al gevonden dat ik een cursus duikgeneeskunde kan volgen waarbij ik dagelijks ook verschillende duiken maak, dat er conferenties zijn specifiek over expedition and wilderness medicine, dat er expeditie organisaties zijn die nog niet afgestudeerde dokters meenemen (en ondertussen leren duiken, lesgeven, presentaties geven in bijvoorbeeld Madagascar voor 6 weken!), ... Té veel om op te noemen!
Dus voorlopig blijf ik bij mijn plan om richting urgentiegeneeskunde te gaan, tropische geneeskunde te studeren na mijn 7de jaar, en ondertussen hou ik mijn ogen open voor alle opties. Want natuurlijk kost dat allemaal handen vol geld. Ik krijg er wel enorm veel ervaring en een certificaat voor in de plaats, maar ergens moet er toch ook geld gaan binnen komen. Eerst een expeditie van zes weken en dan AzG? Of eerst AzG en dan een expeditie...? Of 6 maanden tropische geneeskunde met werken in de weekends en dan 6 weken expeditie en dan...
Ik ben er nog niet uit, maar dit wordt het wel denk ik!
Het begint me te dagen dat huisarts/pyschiater niks voor mij is. Ik ken nog bijlange na niet alle medicatie en richtlijnen uit mijn hoofd, maar ik weet dat die lijst niet eindeloos en de kans groot is dat ik na een jaar in één vakgebied zal zeggen "is dit alles?" (net zoals een vriendin van mij uitte na haar eerste jaar als HAIO. Hoopgevend...).
Urgentiearts en gynaecologe komen weer meer en meer op de eerste plaats, maar alleen ervaring zal uitmaken of ik effectief in de wieg gelegd ben voor één van de twee. Zelfs de optie pediater komt nu boven, aangezien ik al twee weken bij mensen met een mentale beperking sta die me heel hard aan kinderen doen denken (maar die laatsten zijn misschien net dat beetje minder triest qua levensverhaal) in de zin dat hun klachten meer "puur" zijn.
Er is ook weinig kans dat ik zin heb om af te studeren en dan verder te specialiseren op één plaats tot het einde (een klein optelsommetje zegt dan dat ik op dat moment 38 jaar ben). Ik speelde al even met het idee om na mijn zevende jaar uit het circuit te springen en te gaan werken voor AzG, maar oorlogsgebieden blijven me afschrikken.
Ondertussen loop ik nog steeds, klim ik nog steeds en popel ik om weer te gaan duiken. Misschien moet ik iets zoeken waarbij ik dokter kan zijn én al voorgenoemde dingen doen...? Ik typte "working as an adventurous doctor" in Google en tadaaa: een hele wereld ontvouwde zich voor mijn ogen: de wereld van de expeditie dokter! En expedities heb je in alle soorten, kleuren, geuren en lengtes, ik heb het einde nog niet gevonden. Ik heb wel al gevonden dat ik een cursus duikgeneeskunde kan volgen waarbij ik dagelijks ook verschillende duiken maak, dat er conferenties zijn specifiek over expedition and wilderness medicine, dat er expeditie organisaties zijn die nog niet afgestudeerde dokters meenemen (en ondertussen leren duiken, lesgeven, presentaties geven in bijvoorbeeld Madagascar voor 6 weken!), ... Té veel om op te noemen!
Dus voorlopig blijf ik bij mijn plan om richting urgentiegeneeskunde te gaan, tropische geneeskunde te studeren na mijn 7de jaar, en ondertussen hou ik mijn ogen open voor alle opties. Want natuurlijk kost dat allemaal handen vol geld. Ik krijg er wel enorm veel ervaring en een certificaat voor in de plaats, maar ergens moet er toch ook geld gaan binnen komen. Eerst een expeditie van zes weken en dan AzG? Of eerst AzG en dan een expeditie...? Of 6 maanden tropische geneeskunde met werken in de weekends en dan 6 weken expeditie en dan...
Ik ben er nog niet uit, maar dit wordt het wel denk ik!
Reacties