Deel III: heelkunde.

Het fijne aan het verleggen van grenzen (afstand, taal, cultuur) is dat de tijd intenser beleefd wordt. Ik heb net twee dagen in het ziekenhuis van Ottiginies stage gelopen en het lijkt al een week. Het idee dat ik vrijdag nog maar in het ziekenhuis in Antwerpen stond lijkt me al te absurd voor woorden (maar toch is het zo).

Gisteren ben ik een beetje geconfronteerd geweest met mijn eigen werkpunten, en dan vooral assertiviteit. Het is iets wat ik iedere stage opnieuw aan de dag probeer te brengen aangezien me dat niet als vanzelf lukt, maar toen alles in het Frans was sloeg ik volledig dicht. Het willen praten en het gemassacreerde Frans uit mijn mond horen komen is genoeg om me voor de rest van de dag in zoveel mogelijk stilte te hullen. Ik denk niet dat ik één woord heb gezegd tegen de patiënten die langskwamen op de consultatie. Net iets meer dan één woord tegen de assistente die ik besloten heb te volgen deze week. Mijn stagecoördinator is een Vlaamse madam, maar veel zie ik haar niet. En gelukkig eigenlijk, ik wou een Franstalige stage om mijn Frans aan te scherpen. Door de zure appel heen.

Vandaag ging het al beter, misschien omdat ik een hele dag in het operatiekwartier stond. Maar misschien ook omdat ik minder verplicht was bijna enkel interactie te hebben met mijn snel sprekende, mompelende assistente. De verpleegsters waren super vriendelijk, vertelden en vroegen veel (een stagair van KUL? "J'ai pensée que c'était une erreur!"), de chirurg van dienst hoorde me uit tijdens het gezamenlijke scrubben en betrok me bij de operaties waar mogelijk. En bovendien is het ziekenhuis in Ottignies klein, waardoor ik ruim plaats had om de operaties goed te kunnen volgen. 

In ieder geval is het me vandaag gelukt om de taal een beetje opzij te zetten en me vooral te concentreren op wat ik wil leren deze stage. Ik had me na gisteren al voorgenomen dat ik gewoon zou vragen wat ik anders ook zou vragen, al was het met massaal veel Nederlands haar op.

Al twee dagen opgestaan om 5u30 (en ik gebruik mijn trein-tijd effectief om door cursussen te bladeren!), morgen mag het om 6u. Een voormiddag consultaties, waar ik het me toch eigen zal moeten maken om met de patiënten te communiceren, en een namiddag op OK. Als ik er nu ook nog eens aan denk mijn log-in gegevens te gaan halen dan kan ik misschien effectief operaties een dag op voorhand bijlezen.