't Is hier bijna gedaan
De dagen kropen voorbij, toen verhuisden we van ziekenhuis voor onze stage neonatologie en was het gedaan met de verveling. Doordat het ziekenhuis verder ligt moet ik nu om 5 uur op staan wil ik om 7 uur in het ziekenhuis beginnen. Daar sta ik ingedeeld op de "berçaria" oftewel het verblijf van de pas bevallen moeders. Daar waar we quasi niks te doen hadden in het eerste ziekenhuis hebben we nu véél te doen, en o wee als we het niet gedaan hebben... De stagiaires tellen mee als werkkracht om alle papierwerk gedaan te krijgen, maar gelukkig leren we ook. Gelijk had ik een paar 12-uur shiften, inclusief een nacht shift, waarbij ik een bieper kreeg. Als die afgaat moeten we afzakken naar de verloskamer en klaar staan om de pasgeboren baby op te vangen en het eerste lichamelijk onderzoek te doen.
Ik had op voorhand gevraagd aan de stageleider of ik elders ook nog stage kon lopen in de namiddagen, maar uiteindelijk heb ik zo weinig vrije tijd over en zoveel 12-uur shiften dat het er niet van komt. En ze is streng, deze stageleidster. Toen ik haar mijn evaluatieformulieren overhandigde die ik deze week wil laten invullen zei ze dat ze me niet kon evalueren als ik niet het volle programma mee deed. Ik heb haar proberen duidelijk maken dat het niet HAAR programma is dat ik moet volgen maar dat van de KULeuven. Fin soit.
Donderdag begonnen we, dinsdag was er de aanslag in Brussel en sinds dan was ik ziek. Keelontsteking en voortdurend moe. Dinsdag ben ik vroeger naar huis gegaan, ergens in de voormiddag, en ik heb ik geslapen. De rest van de week ben ik gewoon gaan werken, maar telkens voor de middag thuis en slapen, slapen, slapen. Donderdag leek ik beter, maar ik ben toch maar niet in de namiddag blijven werken. Vrijdag namen we de bus naar Ubatuba, het strand. Op de bus geslapen. Eenmaal aangekomen was het wachten tot ik kon inchecken in de hostel en ben ik in bed gekropen, terwijl de andere twee op stap gingen. 's Avonds hadden ze een Italiaan uitgekozen om te gaan eten, ik ben meegegaan maar voelde me nog steeds belabberd. Na een nacht van twaalf uur was ik zaterdag dan eindelijk beter. We hebben fietsen gehuurd en zijn naar het strand geweest. Ondanks smeren met factor 50 toch verbrand. Ik weet nu voor Jeri dat ik een betere, aangenamere, zonnecrème moet hebben, een hoed en iets luchtig om me af te dekken, of ik overleef de zon niet. Heet, heet, heet (en 't is hier officieel herfst nu).
Vandaag snel gedaan, bijgeslapen want we zijn nogal laat thuis gekomen gisteren. Morgen en overmorgen 12 uur werken, en dan alles dat ik nog gedaan wil krijgen zal voor donderdag en vrijdag zijn. Vrijdag inpakken, en om 20u30 vertrek richting Fortaleza!
Ik had op voorhand gevraagd aan de stageleider of ik elders ook nog stage kon lopen in de namiddagen, maar uiteindelijk heb ik zo weinig vrije tijd over en zoveel 12-uur shiften dat het er niet van komt. En ze is streng, deze stageleidster. Toen ik haar mijn evaluatieformulieren overhandigde die ik deze week wil laten invullen zei ze dat ze me niet kon evalueren als ik niet het volle programma mee deed. Ik heb haar proberen duidelijk maken dat het niet HAAR programma is dat ik moet volgen maar dat van de KULeuven. Fin soit.
Donderdag begonnen we, dinsdag was er de aanslag in Brussel en sinds dan was ik ziek. Keelontsteking en voortdurend moe. Dinsdag ben ik vroeger naar huis gegaan, ergens in de voormiddag, en ik heb ik geslapen. De rest van de week ben ik gewoon gaan werken, maar telkens voor de middag thuis en slapen, slapen, slapen. Donderdag leek ik beter, maar ik ben toch maar niet in de namiddag blijven werken. Vrijdag namen we de bus naar Ubatuba, het strand. Op de bus geslapen. Eenmaal aangekomen was het wachten tot ik kon inchecken in de hostel en ben ik in bed gekropen, terwijl de andere twee op stap gingen. 's Avonds hadden ze een Italiaan uitgekozen om te gaan eten, ik ben meegegaan maar voelde me nog steeds belabberd. Na een nacht van twaalf uur was ik zaterdag dan eindelijk beter. We hebben fietsen gehuurd en zijn naar het strand geweest. Ondanks smeren met factor 50 toch verbrand. Ik weet nu voor Jeri dat ik een betere, aangenamere, zonnecrème moet hebben, een hoed en iets luchtig om me af te dekken, of ik overleef de zon niet. Heet, heet, heet (en 't is hier officieel herfst nu).
Vandaag snel gedaan, bijgeslapen want we zijn nogal laat thuis gekomen gisteren. Morgen en overmorgen 12 uur werken, en dan alles dat ik nog gedaan wil krijgen zal voor donderdag en vrijdag zijn. Vrijdag inpakken, en om 20u30 vertrek richting Fortaleza!
Reacties